|
MATKI BOSKIEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ 6 III - 18 IX 2004 r.
KOCHAJĄCA MATKA ZNÓW DO NAS PRZYCHODZI  Zbawiciel ludzkości, Jezus Chrystus, przypomina nam dzisiaj słowami Ewangelii, że "nie samym chlebem żyje człowiek" (Łk 4, 4). Zabiegamy rzeczywiście o chleb ziemski, chleb codzienny dla siebie i swoich bliskich, ale też dobrze wiemy od dziecka, że istnieje na świecie jeszcze inny chleb, który przychodzi z nieba. Jest nim chleb Ciała Chrystusowego i pokarm Słowa Bożego. Do tego daru niebieskiego pewną drogą prowadzi nas zawsze Matka Odkupiciela - Najświętsza Maryja Panna. To dlatego wołamy do Niej: "Do Syna swego nas prowadź".
Wołamy tak naszym życiem, gdy staramy się je prowadzić w duchu Bożych przykazań.
Wołamy tak również modlitwą, zwłaszcza poranną i wieczorną, w której nigdy
przecież nie brakuje odniesienia do Maryi. Jakże serdecznie prosimy Matkę
Bożą o ukazywanie nam drogi, prowadzącej do Pana Jezusa, gdy stajemy na
Jasnej Górze twarzą w twarz wobec cudownego Obrazu Częstochowskiego! Przed
świętym Obliczem Matki i Królowej naszego Narodu brzmi najpiękniej i najprawdziwiej
modlitwa ludzi wierzących: "Do Syna swego nas prowadź!".
1. Cudowny Obraz Jasnogórski w świadomości Polaków. Znamy chyba wszyscy pieśń ułożoną na sześćsetlecie obecności cudownego Obrazu Matki Bożej w Częstochowie. Słowa tej pieśni godne są uwagi i refleksji również na początku nowego wieku: "Sześćset lat, Maryjo, z nami jesteś,
Znany kapłan, poeta i czciciel Matki Bożej badał przy końcu XX wieku i z bliska oglądał cudowny Obraz Jasnogórski, a potem snuł następujące refleksje: "Jesteś ziemią kaleczoną przez wojny
poznaczoną przez czas
Już w dawnej Rzeczypospolitej Polacy masowo i ochotnie chodzili z modlitwą do Częstochowy. Wracając z takiej pielgrzymki zabierali ze sobą przeróżne pamiątki, między którymi najbardziej ceniono choćby najmniejszą kopię Obrazu Częstochowskiego. Zjawisko takie narastało i potęgowało się z upływem lat, tak że poeta czasu II wojny światowej pisał jakby w imieniu całego umęczonego wtedy Narodu: "O Ty, której obraz widać w każdej
polskiej chacie,
2. Pierwsze Nawiedzenie Ojczyzny przez wierną kopię Obrazu Jasnogórskiego. Zakończenie II wojny światowej nie oznaczało zdecydowanej odmiany na lepsze w życiu Narodu polskiego. Dramatyczne losy Prymasa Stefana Wyszyńskiego są dla nas do dziś kluczem do zrozumienia skali zagrożeń, jakie niósł ze sobą tamten czas zniewolenia na naszej ziemi. Uwięziony Prymas Tysiąclecia powziął najpierw myśl, aby dla ratowania Polaków złożyć Matce Bożej w Częstochowie Jasnogórskie Śluby Narodu co stało się faktem w sierpniu 1956 roku. W tym też czasie zapadło kościelne postanowienie, by zaprosić Matkę Bożą w wiernej kopii Obrazu Jasnogórskiego do Nawiedzenia całej Polski. Intencją Prymasa Tysiąclecia było Nawiedzenie każdej diecezji oraz wszystkich parafii na terenie całego kraju. W maju 1957 roku wierną kopię Obrazu Jasnogórskiego pobłogosławił w Rzymie Ojciec Święty Pius XII. Peregrynacja Maryjna rozpoczęła się od stolicy Polski, gdy 29 sierpnia 1957 roku kopia Obrazu Częstochowskiego znalazła się w katedrze św. Jana w Warszawie. Władze komunistyczne od początku niechętnym okiem patrzyły na taką wędrówkę Matki Bożej po naszym kraju. Po licznych prowokacjach Obraz został w 1966 roku zatrzymany przez milicję i odstawiony na Jasną Górę - z zakazem opuszczania tego miejsca. Ale wielkie koło historycznych zdarzeń zostało już wprawione w ruch i żadna ludzka siła nie mogła go odtąd zatrzymać. Gdy więc zabrakło kopii Obrazu Jasnogórskiego, pojawiły się natychmiast inne znaki, które symbolizowały obecność Matki Bożej wśród swojego ludu. Począwszy od września 1966 roku przez Polskę wędrowały puste ramy Obrazu, co w połączeniu z księgą Ewangelii oraz okazałą świecą wzmagało tylko dramatyzm sytuacji i wstrząsało ludzkimi sumieniami. Właśnie w takich symbolach i znakach Matka Boża nawiedziła w 1971 roku również tereny obecnej Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Widzieliśmy wtedy wśród nas - np. w Bełżcu czy w Tomaszowie - zarówno Prymasa Tysiąclecia jak i Kardynała Karola Wojtyłę, ówczesnego metropolitę krakowskiego. Całe to bogate w wydarzenia Nawiedzenie Ojczyzny przez Maryję dobiegło końca w roku 1980, przy czym na ostatnich etapach Peregrynacji kopia Obrazu Jasnogórskiego znowu była wśród swojego ludu. Ojciec Święty Jan Paweł II tak pisał po niemal 25 latach wędrówki Matki Bożej po Polsce: "Przemierzyła wszystkie diecezje
i parafie. Nawiedziła kilkanaście tysięcy kościołów i kaplic. Była obecna
w przygotowaniach Tysiąclecia Chrztu poprzez Jasnogórskie Śluby Narodu
i Wielką Nowennę. Jako Matka i Królowa przyjmowała hołd wiernych serc,
ale nade wszystko czuwała na modlitwie (por. Dz 1, 14) z każdą wspólnotą,
która na Jej przyjście przygotowała swój wieczernik Zielonych Świąt i wielką
okazała się Matką Miłosierdzia i Pojednania z Jezusem Chrystusem, Jej Synem
i naszym Odkupicielem i Panem".
3. Matka Boża z Jasnej Góry znowu wędruje po Polsce. Sytuacja w Polsce po roku 1980 domagała się nowych działań i nowej modlitwy. Naród zapragnął żyć według zasad wolności. Należało znowu odwołać się do Matki i Królowej z Jasnej Góry. W maju 1981 roku ciężko chory Prymas Tysiąclecia przyjął kopię cudownego Obrazu Jasnogórskiego w swojej rezydencji w Warszawie. Na kilka dni przed śmiercią, w obecności licznych świadków wypowiedział pragnienie, by Matka Boża w znaku tego niezwykłego Obrazu dalej wędrowała po polskiej ziemi. Episkopat Polski potraktował tamto życzenie Prymasa Tysiąclecia jako rodzaj duchowego testamentu. Dlatego zaczęło się niebawem drugie Nawiedzenie Matki Bożej, począwszy od najmniejszej wówczas jednostki kościelnej w naszym kraju, czyli od diecezji w Drohiczynie n. Bugiem. Wizerunek Matki Bożej - tym razem już bez przeszkód ze strony władz państwowych - wędrował przez północne, zachodnie i południowe połacie naszej ojczyzny. W październiku 2001 roku wkroczył w granice diecezji rzeszowskiej, czyli na teren naszej metropolii kościelnej. Od sierpnia 2002 roku nawiedzał parafie archidiecezji przemyskiej. Już za kilka dni, bo w sobotę 6 marca br., wyczekiwana kopia cudownego Obrazu Jasnogórskiego przybędzie do naszej Diecezji i pozostanie z nami przez ponad 7 miesięcy - dokładnie do soboty 18 września. Obraz Matki Bożej przybędzie do nas wprost z Jasnej Góry, przemierzając dokładnie ten szlak, jaki wydeptują nasi diecezjalni pielgrzymi idący w sierpniu każdego roku pieszo do Częstochowy. Diecezjalne powitanie Matki Bożej Jasnogórskiej rozpocznie się w najbliższą sobotę o godz. 14.00 w kościele św. Marii Magdaleny w Biłgoraju. Na tę podniosłą uroczystość - z udziałem Ks. Prymasa Józefa Glempa, Kardynała Mariana Jaworskiego ze Lwowa, Kardynała Franciszka Macharskiego z Krakowa, Nuncjusza Apostolskiego Józefa Kowalczyka oraz innych przedstawicieli Episkopatu - całym sercem zapraszamy delegacje naszych parafii jak i każdego czciciela Matki Bożej. Na przeżywanie Maryjnego Nawiedzenia
należy się odpowiednio przygotować. Czynimy to zresztą od dawna, ale podczas
Wielkiego Postu trzeba się do tego przykładać ze specjalną starannością.
Mamy samych siebie otworzyć na przyjęcie łaski z nieba! Mamy oczyścić dusze
i serca, by Maryja ze swoim Synem znalazła tam godne mieszkanie. Czasem
bezpośredniego przygotowania będą rekolekcje parafialne, które każdy katolik
powinien uwieńczyć przystąpieniem do Spowiedzi i Komunii św. Prostujmy
drogi dla łaski Bożej, która ma być udziałem całej Diecezji, a w niej udziałem
każdej parafii i rodziny, dzieci i młodzieży, kobiet i mężczyzn
wszelkiego wieku.
4. Z Matką Odkupiciela - mocni nadzieją. Jakich owoców w szczególności spodziewamy się po tym Maryjnym Nawiedzeniu? O jakie łaski w wymiarze indywidualnym oraz zbiorowym powinniśmy gorąco i serdecznie prosić u trudnych dla Polaków początków nowego wieku i tysiąclecia? Jan Paweł II życzył przed laty, aby Matka Boża z Jasnej Góry była dla nas "natchnieniem w pracy nad sobą: w wewnętrznej przemianie ducha, w wytrwałym budowaniu własnego człowieczeństwa na fundamencie wiary, nadziei i miłości, w praktykowaniu trzeźwości i przezwyciężaniu wszelkiego zła dobrem; aby pomagała każdemu odnaleźć drogę wiodącą do Chrystusa, Odkupiciela człowieka i do prawdziwej jedności w wierze". Chodzi więc najpierw o umocnienie wiary w sercach tych ludzi, którzy opowiadają się za Chrystusem. Skutkiem tego będzie pogłębienie braterstwa i jedności wśród Polaków jako dzieci wspólnej Ojczyzny oraz synów i córek tego samego Kościoła. Tak umocni się dzieło Nowej Ewangelizacji, co zaowocuje włączeniem się w apostolstwo na rzecz własnego Narodu i poczuciem odpowiedzialności za obecność Chrystusa w życiu innych krajów i narodów Europy. Z pomocą łaski Bożej każdy z nas dokona głębokiej przemiany własnego serca, by w czasach wolności, demokracji i swobodnego wyboru drogi życia uznawać dobro i tylko dobro za wartość podstawową i nadrzędną. Na naszym bowiem pokoleniu spoczywa teraz obowiązek mądrej kontynuacji dzieła odnowy Ojczyzny w dziedzinie moralnej, społecznej i ekonomicznej. W Jasnogórskim Wizerunku Matki z Dzieciątkiem zechciejmy od nowa dostrzec troskę o każdą duszę, o każde dziecko, o każdą rodzinę i każdego człowieka. Ojciec Święty Jan Paweł II pytał retorycznie: "Któż inny, jeśli nie Matka Odkupiciela człowieka, która pod własnym sercem nosiła samo życie, Wcieloną Miłość, Prawdę, Wolność i Sprawiedliwość, może lepiej ukazywać, strzec i zabezpieczać najistotniejsze wartości ludzkiej osoby i Narodu?". Trzeba zawierzyć Bogurodzicy wszystkie sprawy małżeństw i rodzin razem z obowiązkiem poszanowania życia ludzkiego od jego poczęcia aż do naturalnej śmierci. Należy polecać Matce Bożej trudne sprawy osobiste i społeczne - w tym także bolesne problemy bezrobocia i nędzy żeby były one rozwiązywane w duchu szacunku dla każdej osoby ludzkiej. Trzeba w końcu każdemu z nas od nowa - zgodnie z myślą PapieżaPolaka - "odnaleźć siebie, swoje powołanie, swoją godność chrześcijańską, a także swoją godność społeczną, swoją godność narodową, wielkie dziedzictwo kultury, języka, historii, które nasz Naród przez tysiąc lat dziedziczy od momentu Chrztu". W duchu religijnego rozumienia naszego życia osobistego umiejmy też dziękować Bogu przez Maryję za wszelkie dobro, które codziennie w tej czy innej formie przychodzi do nas z nieba. Niechaj każdy przeanalizuje choćby swój własny życiorys, aby wydobyć z niego wspomnienia i rocznice, przypadające właśnie na rok 2004 i naznaczone szczególną łaską Boża. Zachęca Pismo św.:
"Chwalcie Pana, bo dobry,
Czyńmy to z taką intencją i w takim
duchu, w jakim również dzisiaj wielu z nas prosi kapłanów o Mszę św.: z
podziękowaniem mianowicie za łaski już otrzymane i z prośbą o następne.
Dobrze przy tym wiemy, że kto z serca dziękuje Bogu za dary z przeszłości,
ten tym skuteczniej prosi o błogosławieństwo niebios na dni i lata, które
mają nadejść.
Z a k o ń c z e n i e Już zatem za kilka dni zaczną się święte odwiedziny naszej 12-letniej Diecezji, a w niej naszych kościołów i serc - przez Matkę Bożą! Każdy z osobna i wszyscy razem będziemy mogli od marca do września pytać z radosnym zdumieniem, zupełnie tak samo jak to czyniła św. Elżbieta, zaskoczona łaską nawiedzenia jej domu przez Najświętszą Maryję Pannę: "A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?" (Łk 1, 43). Ta wizyta Matki i Królowej z Częstochowy jest nam dzisiaj potrzebna bardziej niż w jakimkolwiek innym czasie. Wyjdźmy więc wszyscy na powitanie Matki Bożej w kopii Jej cudownego Obrazu! Niech chorzy, starsi i więźniowie dołączą również do tego powitania, oczywiście na miarę swych możliwości, a więc głównie na sposób duchowy i modlitewny. W obliczu takiego wydarzenia i takich odwiedzin niech nikt nie pozostanie obojętny. Przy swoim cudownym Obrazie pragnie widzieć Matka Boża nie tylko takich, którzy nigdy Jej nie opuścili, lecz również tych zagubionych i nieszczęśliwych pośród nas, którzy stali się kiedyś ofiarami nietrafnych decyzji życiowych. Będziemy się razem modlić, aby Matka Odkupiciela odszukiwała zbłąkanych i strzegła odnalezionych. Matko Odkupiciela, przemożna Patronko naszej Diecezji! Przez Twe święte Nawiedzenie racz nie gardzić naszymi prośbami, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać! Pozostaw obfite błogosławieństwo Twego Syna na ziemi u wschodnich granic ojczyzny, gdzie z woli Opatrzności wypadło nam żyć! Wszystkim uczestnikom nadchodzących
spotkań z Matką Bożą Częstochowską z serca błogosławię: w Imię Ojca i Syna,
i Ducha Świętego!
Jan Śrutwa Biskup Z a m o ś ć - 29 lutego 2004. Powyższy List Biskupa Ordynariusza
należy odczytać wiernym podczas Mszy św. w niedzielę 29 lutego 2004 r.
Dnia 10 stycznia odbyło się spotkanie
Komisji Liturgicznej i Artystyczno-Budowlanej pod przewodnictwem Biskupa
pomocniczego Mariusza Leszczyńskiego. Podjęto następujące ustalenia, dotyczące
uroczystości rozpoczęcia Peregrynacji w Biłgoraju, dnia 6 marca:
Termin następnego spotkania: 7 II 2004 r
Dnia 13 grudnia odbyło się spotkanie
Komitetu Peregrynacji. Omawiano stan przygotowań do Peregrynacji oraz ustalono
potrzebę kolejnych spotkań w ramach poszczególnych sekcji Komitetu. Następne
zostało zaplanowane na dzień 28 lutego 2004 r.
KOMITET PEREGRYNACJI kopii cudownego Obrazu Matki Boskiej
Częstochowskiej
Przewodniczący
Wiceprzewodniczący
C z ł o n k o w i e
D z i e k a n i
K u s t o s z e s a
n k t u a r i ó w (oprócz wyżej wymienionych)
I n n i
Liderzy stowarzyszeń i organizacji
kościelnych
Sekcje Komitetu Organizacyjnego
Peregrynacji Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej
1. Liturgiczno - muzyczna
2. Komentarz
3. Artystyczno - budowlana
4. Nagłośnienie
5. Pielgrzymkowa
6. Służba porządkowa
7. Gospodarczo-administracyjna
8. Służba zdrowia
9. Prasa, radio, Internet
INSTRUKCJA DUSZPASTERSKO - LITURGICZNA w sprawie Peregrynacji Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej w Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej 6 marca - 18 września 2004 roku Wprowadzenie ogólne:
W p r o w a d z e n i e o g ó l n e Diecezja Zamojsko-Lubaczowska będzie przeżywać Peregrynację Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej od 6 marca do 18 września 2004 roku. Pierwsze Nawiedzenie Matki Bożej Częstochowskiej na Ziemi Zamojsko-Lubaczowskiej (Administratura Apostolska w Lubaczowie i cześć Diecezji Lubelskiej) odbywało się w latach 1971-1972 przy pustej ramie, ze świecą i Ewangeliarzem, gdyż Obraz Nawiedzenia, za sprawą ówczesnych władz państwowych, pozostawał na Jasnej Górze. Obecną Peregrynację Diecezja przeżywa pod hasłem: "Z Matką Odkupiciela - mocni nadzieją!". Wydarzenie to stanowi niejako kontynuację opisanego w Ewangelii Nawiedzenia św. Elżbiety (Łk 1, 39-46). Rozważając tę tajemnicę, podziwiamy Matkę Najświętszą za Jej bezgraniczne zawierzenie Bogu, niezachwianą nadzieję i gorącą miłość do Niego poprzez okazywanie miłości drugiemu człowiekowi będącemu w potrzebie. Matka Boża, której całe życie było wielką "pielgrzymką wiary", jest dla uczniów Jezusa wzorem człowieka wiary autentycznie przeżywanej (por. KO 58). Uczy, jak żyć na co dzień gorącą miłością i mocną nadzieją, i jak odpowiadać na zbawcze słowo Boga oraz na Jego miłość do człowieka. Matka Boża przychodzi do nas, aby jeszcze bardziej zbliżyć nas do Jezusa i do Jego Kościoła. Dlatego i nam, jak niegdyś biesiadnikom w Kanie Galilejskiej, ponownie wskaże Jezusa i powie: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie" (J 2, 5b). Jako Matka Kościoła będzie nas uczyć, jak trzeba słuchać Jego głosu i jak nań odpowiadać w życiu codziennym. Nawiedzenie Matki Bożej jest więc dla Ludu Bożego okazją wyjątkową do tego, aby umocnić wiarę, nadzieję i miłość oraz pogłębić życie religijne i sakramentalne. Niech to piękne wydarzenie religijne pobudzi wszystkich uczniów Jezusa do wytrwałej pracy nad sobą, do wewnętrznej przemiany i odnowy życia osobistego, rodzinnego i społecznego. Maryja, Matka Jezusa i nasza pragnie nam w tym pomóc. Niech obecność Pani Jasnogórskiej pośród nas zaowocuje w naszym życiu konkretnymi postanowieniami i szlachetnymi dziełami duchowymi, które będziemy składać w darze ofiarnym już w dniu Nawiedzenia. Niech trwałym owocem Nawiedzenie naszych parafii i rodzin przez Matkę Bożą będzie wierne Jej naśladowanie oraz zdrowa pobożność maryjna, wyrażająca się w prawdziwym umiłowaniu Jezusa i Jego Matki oraz w pięknym przykładzie życia chrześcijańskiego. Niniejsza Instrukcja oparta na doświadczeniach innych diecezji, które już przeżyły Nawiedzenie, ma posłużyć Duszpasterzom Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej do dobrego przygotowania wiernych na Peregrynację oraz do sprawnego i owocnego jej przeprowadzenia w parafiach. I. PRZYGOTOWANIE DO PEREGRYNACJI A. P r z y g o t o w a n i e d a l s z e Już na kilka miesięcy przed Nawiedzeniem trzeba wiernym mówić o tym wydarzeniu i przygotowywać ich duchowo do jego przeżycia. W tym celu należy wykorzystać uroczystości i święta maryjne, okres Adwentu i Bożego Narodzenia oraz Wielkiego Postu, a także nabożeństwa maryjne, zwłaszcza w pierwsze soboty miesiąca. 1. Dobra informacja Przed Nawiedzeniem w parafii (około trzy miesiące) należy wiernym przypominać, w ogłoszeniach duszpasterskich, o tym niezwykłym wydarzeniu i zachęcać ich do aktywnego włączenia się w przygotowanie do niego. Trzeba im podać do wiadomości termin Nawiedzenia w parafii oraz szczegółowy program nabożeństw. Rodzinom można zasugerować, aby na ten uroczysty dzień w ich domu zaprosiły swoich bliskich. 2. Przygotowanie katechetyczno-homiletyczne W ramach duchowych przygotowań wiernych do Nawiedzenia należy przeprowadzić w parafii okolicznościowe nabożeństwa i nowenny z odpowiednimi kazaniami tematycznymi oraz stosowne katechezy w szkołach. W kazaniach i katechezach trzeba mówić przede wszystkim o miejscu i roli Maryi w dziele zbawienia. Warto też przypomnieć historię Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej oraz genezę, przebieg i owoce jego peregrynacji w Polsce w latach powojennych, a zwłaszcza w 1966 i 1971 r. (zob. m. in.: Bp M. Leszczyński, Trzydziesta rocznica Nawiedzenia Pani Jasnogórskiej w symbolach maryjnych z udziałem Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Kościele na Ziemi Zamojsko-Lubaczowskiej, "Zamojski Informator Diecezjalny", 2001, nr 3 s. 273-280). 3. Przygotowanie liturgiczne Wiernych należy uczyć pieśni maryjnych (przypomnieć im też dawne piękne pieśni maryjne), a grupom modlitewnym dostarczyć materiały pomocne w przygotowaniach i przebiegu swojej godziny czuwania podczas Nawiedzenia. W tym celu można wykorzystać propozycje nabożeństw maryjnych zawartych w licznych i dostępnych publikacjach (np. Nowenna do Matki Bożej Częstochowskiej, Poznań 1975; Królowo Polski przyrzekamy. Nowenna do Matki Bożej Częstochowskiej, Kraków 1982; Modlitewnik Fatimski, Apostolicum, Ząbki 1996; Nabożeństwo pierwszych sobót, Apostolicum, Ząbki 1999). Trzeba też uwzględnić nowy zestaw formularzy Mszy świętych o Matce Bożej wraz z odpowiednio dobranymi czytaniami ("Zbiór Mszy o Najświętszej Maryi Pannie", Pallotinnum, Poznań 1998 i "Lekcjonarz do Mszy o Najświętszej Maryi Pannie", Poznań 1998). W modlitwie powszechnej należy dodawać wezwanie: "O dobre przygotowanie się do Nawiedzenia i o godne jego owoce". 4. Przygotowanie materialne Parafian trzeba zachęcić do wykonania niezbędnych prac gospodarczych, takich jak: odnowienie wnętrza kościoła i jego otoczenia, urządzenie parkingu przy kościele, uporządkowanie cmentarza oraz odnowienie krzyży i kapliczek przydrożnych. Owoce tych prac mogą stanowić trwałe pamiątki Nawiedzenia w parafii. Pięknym śladem materialnym i duchowym Nawiedzenia, zwłaszcza w większych parafiach, mogłaby być np. kuchnia dla ubogich, zwłaszcza dla biednych dzieci. 5. Wizyty Księdza Proboszcza Ksiądz Proboszcz powinien, przynajmniej na kilka tygodni przed uroczystością Nawiedzenia w parafii, spotkać się z osobami, które pełnią odpowiedzialne funkcje w różnych urzędach i instytucjach, zakładach pracy i szkołach, celem omówienia ich udziału w przygotowaniach do Nawiedzenia i w jego przebiegu. Zakłady pracy mogłyby podjąć decyzję o odpracowaniu dnia Nawiedzenia w jedną z wolnych sobót. To samo dotyczy szkół. 6. Służebna rola mediów Wielką rolę w przygotowaniu Peregrynacji
powinny odegrać środki masowego przekazu, a zwłaszcza "Niedziela Zamojsko-Lubaczowska"
i Katolickie Radio Zamość oraz pisma parafialne. W tym też celu trzeba
wykorzystać internet. Stosowne informacje, programy, afisze, itp. powinny
się znaleźć w gablocie parafialnej, umieszczonej na widocznym miejscu przed
kościołem parafialnym i filialnym.
B. P r z y g o t o w a n i e b l i ż s z e i b e z p o ś r e d n i e Peregrynacja Obrazu Matki Bożej to wielka szansa dla wspólnot parafialnych do pogłębiania wiary na wzór Matki Odkupiciela. Owoce tych odwiedzin zależeć będą w dużej mierze od nas samych, od tego jak się do nich przygotujemy. Bliższe przygotowanie parafii na przyjęcie Obrazu powinno się rozpocząć na kilka tygodni przed terminem Nawiedzenia. 1. Nabożeństwo przed Nawiedzeniem Lud Boży Diecezji będzie się przygotowywał duchowo do Nawiedzenia m. in. przez nabożeństwo różańcowe. Powinno ono być wykorzystane do wewnętrznego odnowienia wiernych przez: modlitwę, sakrament pokuty, częsty udział w Eucharystii, zwłaszcza w niedziele, uroczystości i święta, a także w dni powszednie oraz do zdynamizowania aktywności grup i zrzeszeń religijnych w parafii. Pomocą duszpasterską do przeprowadzenia tegoż nabożeństwa będzie książeczka, pt.: "Peregrynacja Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej w Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej w 2004 roku. Nabożeństwo Różańcowe z Ojcem Świętym Janem Pawłem II" (Zamość 2004). Uwieńczeniem Nabożeństwa Różańcowego będą misje lub rekolekcje parafialne, przeprowadzone bezpośrednio przed Nawiedzeniem. 2. Misje i rekolekcje Misje lub rekolekcje mogą odegrać istotną rolę w przygotowaniu parafii do Nawiedzenia. Powinny więc one być przeprowadzone w każdej parafii, także w kościołach filialnych. Swoją gotowość do przeprowadzenia tych ćwiczeń duchowych na terenie Diecezji wyrazili:
1. OO. Redemptoryści
Księża Dziekani, w porozumieniu z rządcami parafii, powinni dokonać wyboru misjonarzy, porozumieć się z nimi i uzgodnić termin misji (rekolekcji) w dekanacie. Ustalony wspólnie porządek tych ćwiczeń w dekanacie należy przesłać do Wydziału Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej. Trzeba zatroszczyć się o to, aby w czasie rekolekcji i podczas Nawiedzenia w parafii była dostateczna ilość spowiedników. Rekolekcjonistom warto zasugerować, aby w naukach dla wiernych podjęli także tematy, uwzględniające problemy życia miejscowej społeczności wiernych. Misje i rekolekcje są bowiem zawsze dobrą okazją do uregulowania trudnych spraw życiowych, np.: * uregulowania związków niesakramentalnych,
które nie mają przeszkód do zawarcia małżeństw sakramentalnego;
Warto zachęcać wiernych także do podejmowania "duchowej adopcji dziecka poczętego" (Duszpasterze niech się postarają o odpowiednią liczbę formularzy). Podczas misji i rekolekcji można przyjmować od wiernych tzw. "Dary duchowe", tj. zobowiązania zapisane na kartkach, które wierni mogą składać jako dar ołtarza podczas Mszy świętej na rozpoczęcie Nawiedzenia. Szczególny akcent należy położyć na formowanie wiernych do odpowiedzialnego życia chrześcijańskiego w duchu otrzymanego w sakramencie chrztu św. daru synostwa Bożego. W tym celu należy ukazywać osobową godność chrześcijanina, formować wrażliwość i prawość jego sumienia oraz znaczenie Eucharystii, uczyć umiejętności kierowania się duchem wiary na co dzień w życiu osobistym i rodzinnym, w pracy zawodowej, życiu publicznym, działalności gospodarczej, społecznej, politycznej, itp. 3. Przygotowanie kościoła lub ołtarza polowego Kościół na czas Nawiedzenia powinien być wyjątkowo pięknie, poważnie i dostojnie przystrojony. Dekoracja winna być gustowna, z dużą ilością kwiatów. Warto tu skorzystać z pomocy plastyka. Trzeba udekorować także plac przykościelny i wszystkie domy mieszkalne, nie tylko te, które będą na trasie przejazdu Obrazu. Nie należy używać do dekoracji drzewek i gałęzi. W kościele trzeba starannie przygotować miejsce dla Obrazu tak, aby był on widoczny dla wiernych. Miejsce to nie może naruszać zasadniczej struktury prezbiterium, zasłaniać ołtarza i tabernakulum, ani też utrudniać sprawowania Eucharystii. Jeśli cała Liturgia odbywać się będzie na zewnątrz kościoła przy ołtarzu polowym, trzeba wykonać solidne zadaszenie nad Obrazem i ołtarzem. 4. Obraz Nawiedzenia W y m i a r y: wysokość z podstawą - 154 cm, podstawa - 111/26 cm. U s t a w i e n i e: Obraz ustawia się na przygotowanym "tronie", który winien być tak usytuowany, aby był on dobrze widoczny. Tron musi być stabilny, aby mógł udźwignąć ciężar ok. 70 kg. Przed ustawieniem Obrazu na "tronie" należy wyjąć drążki z jego podstawy. Dlatego trzeba przygotować obok mocny stół przenośny, by można było na nim postawić Obraz i wyjąć drążki. O ś w i e t l e n i e: Nie można stosować świateł o dużej mocy i intensywności, np. reflektory teatralne. Ojcowie Paulini, którzy towarzyszą Obrazowi, przygotowują jego oświetlenie, dysponując własnymi reflektorami. Należy przygotować odpowiednio długi i bezpieczny przedłużacz, umożliwiający podłączenie do gniazdka z prądem. Przy Obrazie nie można palić świec i lampionów. Najbliższe oświetlenie powinno być w odległości 5 m od Obrazu. 5. Konieczna współpraca Peregrynacja powinna być przygotowywana nie tylko przez samych duszpasterzy danej parafii. Trzeba do tej współpracy włączyć także ludzi świeckich: członków Rady Duszpasterskiej i Parafialnej, Służbę Liturgiczną Ołtarza, katechetów oraz wszystkie grupy apostolskie i stowarzyszenia katolickie istniejące w parafii (np. Akcja Katolicka, KSM), a także schole, chóry i orkiestry. Niezbędne są regularne spotkania duszpasterzy z poszczególnymi grupami w celu wymiany informacji, jak najlepszej organizacji i przebiegu działań. Dzięki temu każda z grup będzie wiedziała, za co konkretnie odpowiada. Do współpracy tej trzeba zaprosić także rodziców rodzin wielodzietnych, rodziców kapłanów, siostry zakonne, itp. Należy zadbać o to, aby w czasie Nawiedzenia w parafii nie handlowano alkoholem. Władze samorządowe trzeba poprosić o pomoc w przygotowaniu dekoracji na terenie miejscowości, a policję o to, aby prowadziła samochód - kaplicę na sygnale i zabezpieczyła porządek. Byłoby dobrze powołać w każdym dekanacie kapłana - delegata do bezpośredniej współpracy ze służbami porządkowymi. 6. Udzielanie sakramentu bierzmowania Jeśli w niektórych parafiach uroczystość Nawiedzenia będzie połączona z udzieleniem sakramentu bierzmowania, to duszpasterze powinni omówić ten fakt z Biskupem, który będzie brał udział w rozpoczęciu parafialnej Peregrynacji. Uw. Obrzęd udzielania tegoż sakramentu
odbywa się po homilii. Odnowienie przyrzeczeń abstynenckich można złożyć
wcześniej, np. podczas nabożeństwa przygotowującego do bierzmowania.
II. LITURGIA NAWIEDZENIA 1. Na kilka tygodni przed datą Peregrynacji, ks. proboszcz powinien przedstawić w Kurii szczegółowy program uroczystości do zatwierdzenia. 2. Uroczystości rozpoczęcia Nawiedzenia w parafii przewodniczy Biskup. Przybywając do parafii składa, razem z miejscową wspólnotą, hołd Matce Bożej. W tym dniu nie ma powitań Biskupa (jak np. podczas wizytacji), lecz powinny być specjalne powitania Matki Bożej, przybywającej w znaku Obrazu Jasnogórskiego. 3. Księża Proboszczowie zatroszczą się o to, aby Obraz przybył do parafii punktualnie o godz. 1700. W związku z tym trzeba dobrze obliczyć porę rozpoczęcia nabożeństwa i pożegnania w poprzedniej parafii oraz uwzględnić czas przejazdu. 4. Parafia oczekująca na Obraz nie wysyła żadnej delegacji do parafii, z której Obraz ma przybyć, ani na granice parafii. Na granice parafii udaje się tylko kolumna samochodów. Natomiast cała wspólnota parafialna bierze udział w Nabożeństwie oczekiwania, które prowadzi rekolekcjonista w kościele (lub przy kościele), na ok. 45 minut przed rozpoczęciem powitania Obrazu. Nabożeństwo to rozpoczyna się od bicia w dzwony. Sygnałem tym zaproszona zostaje do wspólnej modlitwy oczekiwania cała parafia, zarówno zgromadzeni w świątyni jak i ci, którzy z ważnych powodów musieli pozostać w swoich domach. 5 Parafia, która kończy Nawiedzenie, uczestniczy licznie w nabożeństwie pożegnania i uroczyście odprowadza Obraz przez swoich delegatów do następnej parafii. Kolumna prowadząca samochód - kaplicę
powinna ustawić się w następującej kolejności:
Około 500 metrów przed kościołem, do którego podąża Obraz Nawiedzenia, samochód - kaplica zatrzymuje się na poboczu drogi i przepuszcza wszystkie pojazdy, pozostając na samym końcu. W ten sposób samochód - kaplica przybywa do parafii jako ostatni. W kolumnie towarzyszącej Obrazowi nie biorą udziału motocykliści i rowerzyści. 6. Na około pół godziny przed przybyciem samochodu - kaplicy z Obrazem ustawia się procesja, w której biorą udział: Biskup, proboszcz ubrany w albę, stułę i białą kapę, kapłani w stroju chórowym, służba liturgiczna w strojach, asysta z krzyżem, chorągwiami, feretronami i sztandarami, delegacje poszczególnych stanów i grup duszpasterskich, osoby wyznaczone do niesienia Obrazu, orkiestra, chór i wierni. Uw. Biskup i kapłani, którzy będą koncelebrowali Mszę św. idą w procesji ubrani w ornaty. Ks. proboszcz ubiera się do Mszy świętej w czasie powitania Obrazu przez delegacje parafialne. Procesja ustawia się w wyznaczonym miejscu tak, aby jej początek był zwrócony w kierunku kościoła, np. w bramie placu kościelnego lub w głębi ulicy dojazdowej. Należy przewidzieć odpowiedni odcinek drogi tak, aby zmieściła się procesja z Obrazem (zaleca się, aby długość trasy wynosiła około 300-500 m). 7. W miejscu oczekiwania na Obraz oraz na trasie procesji powinno być dobre i sprawne nagłośnienie (wskazane są mikrofony bezprzewodowe), które ułatwi prowadzenie i uczestniczenie we wspólnych modlitwach oraz śpiewach. 8. O godz. 16:50 biją dzwony (wyłączyć w czasie procesji). W momencie, gdy samochód z Obrazem zbliży się do miejsca powitania, wskazana jest chwila ciszy, by głębiej przeżyć moment spotkania z Matką Bożą. O godz.16:55 rozpoczyna się przed kościołem obrzęd powitania Obrazu. W czasie wyjmowania Obrazu z samochodu mogą powitać go krótko fanfary lub chór, lub sami wierni - śpiewem pieśni maryjnej, np. "Witaj Królowo i Matko nasza..." (lub inna pieśń). W czasie drogi śpiewa się pieśni maryjne. Uw. Przy ustawianiu procesji należy pamiętać o miejscu na przejazd samochodu-kaplicy. Samochód ten, po wyjęciu Obrazu, przejeżdża na strzeżone miejsce w pobliżu kościoła lub plebanii lub do garażu (wysokość samochodu 270 cm). 9. Po wyjęciu Obrazu Nawiedzenia z samochodu, Matkę Bożą wita miejscowy proboszcz przez szczególny znak szacunku - pocałunek w ramę lub podstawę Obrazu. Przy wspólnym śpiewie rusza procesja z Obrazem niesionym przez uprzednio wyznaczone do tego osoby. Zwykle pierwsi przyjmują Obraz na swoje ramiona miejscowi strażacy, ubrani w mundury galowe. Oni też idą w jego pobliżu podczas procesji, aby w każdej chwili go podtrzymać, gdyby zaistniała taka potrzeba. Z kolei Obraz mogą nieść ojcowie i matki, młodzież, przedstawiciele Liturgicznej Służby Ołtarza, Rady Duszpasterskiej i Parafialnej, stowarzyszeń kościelnych, itp. 10. Po przybyciu procesji do kościoła (lub na podium na zewnątrz świątyni) Obraz ustawia się na przygotowanym "tronie". Jeżeli nabożeństwo powitania i Msza św. odbywają się przy ołtarzu polowym, to należy zadbać o solidne zadaszenie nad Obrazem Nawiedzenia. Uw. Nie przekazuje się Obrazu w nocy z ołtarza polowego do świątyni. 11. Godz. 17:00 - l i t u r g i c z n e p o w i t a n i e O b r a z u * śpiew: "O, Maryjo, witam Cię..."
(3 razy podczas ustawiania Obrazu),
Delegacje parafialne do powitania Obrazu (dzieci, młodzież, rodzice) nie powinny liczyć więcej niż 2-5 osób. Wszystkie wypowiadane teksty powinny być zwięzłe (ok. 2-3 minuty), pod każdym względem poprawne, wcześniej przygotowane na piśmie. Za ich treść odpowiada miejscowy duszpasterz. Delegacje składają kwiaty (do wazonu z wodą ustawionego w tym celu przed Obrazem). Przemówienia poszczególnych delegacji można przeplatać odpowiednimi pieśniami wykonywanymi przez całe zgromadzenie wiernych, scholę lub chór (nie więcej niż 1 zwrotka). Może to być także refren, np.: "Jasnogórska Pani Tyś naszą Hetmanką, Polski Tyś Królową i najlepszą Matką". 12. Po powitaniu rozpoczyna się uroczysta Msza św., od hymnu "Chwała na wysokości Bogu", koncelebrowana pod przewodnictwem Biskupa, bądź jego delegata. Z a s a d y l i t
u r g i c z n e, które należy zachować:
13. Godz. 20:00 - czuwanie młodzieży 14. Godz. 21:00 - Apel Jasnogórski (prowadzony przez młodzież) rozpoczyna wieczorne czuwanie. Modlitwie przewodniczy zazwyczaj Ojciec Paulin - Kustosz Obrazu Nawiedzenia. Młodzież prowadzi modlitewne czuwanie do godz. 22.00, po czym podejmują je inne grupy modlitewne. 15. Godz. 23:00 - można odmówić modlitwy za zmarłych parafian oraz urządzić - o ile pozwolą na to miejscowe warunki (pogoda, odległość) - procesję ze świecami na cmentarz. W tym czasie na czuwaniu przed Obrazem w kościele pozostaje jedna z grup modlitewnych. Nabożeństwo za zmarłych można urządzić także w kościele. 16. Godz. 24:00 - uroczysta Msza święta "o powołania kapłańskie i zakonne", którą mogą celebrować księża pochodzący z tej parafii oraz ci duszpasterze, którzy w niej wcześniej pracowali. Na tę Mszę św. trzeba zaprosić także alumnów, siostry zakonne i nowicjuszki pochodzące z miejscowej parafii. Podczas tej Mszy św. można się posłużyć formularzem z uroczystości NMP Królowej Polski, z dnia 3 maja lub innym formularzem odpowiednio dobranym, zgodnie z przepisami liturgicznymi. 17. Po Mszy św. o północy trwa dalsze czuwanie, które należy zorganizować stosownie do możliwości danej parafii. Kluczem mogą tu być np. parafialne grupy modlitewne, rejony duszpasterskie, bądź też poszczególne wioski. Czuwanie nocne powinno być przygotowane bardzo starannie i prowadzone pod kierunkiem kapłana. Na ten czas należy zapewnić dyżur w konfesjonale, a także opiekę medyczna, zaplecze sanitarne, itp. 18. Godz. 6:00 - Godzinki o Najświętszej Maryi Pannie, ubogacone czytaniem i rozważaniem Słowa Bożego. 19. Godz. 6:30 - można odprawić Mszę św. z homilią dla wiernych udających się do pracy. W ciągu dnia i na zakończenie Nawiedzenia przewiduje się formularz mszalny o Najświętszej Maryi Pannie Matce Kościoła (poniedziałek w oktawie Zesłania Ducha Świętego), zgodnie z przepisami liturgicznymi. Ilość Mszy św. trzeba dostosować do rzeczywistych potrzeb i warunków poszczególnych parafii. Pomiędzy Mszami św. powinien być stosowny czas także na osobistą modlitwę i refleksję przed Obrazem. 20. O ustalonej godzinie przedpołudniowej (np. 9:00) można odprawić Mszę św. z homilią dla chorych. Tej Mszy św. przewodniczy zwykle Ojciec Paulin, Kustosz Obrazu. 21. W godzinach południowych (np. 11:00 lub 12:00) lub o innej ustalonej porze, odprawia się Mszę św. z błogosławieństwem dzieci oraz matek oczekujących potomstwa. 22. N a b o ż e ń s t w o p o ż e g n a n i a Jego rozpoczęcie uzależnione jest od czasu jaki jest potrzebny na przeniesienie Obrazu do następnej parafii (ok. 1530). Nabożeństwo pożegnalne ma mieć charakter bardzo uroczysty. Mogą to być Nieszpory Maryjne z homilią. Jeśli na zakończenie będzie celebrowana Msza św., to trzeba ją rozpocząć ok. godz. 1500. Zawsze jednak trzeba pamiętać o tym, że o godz. 1700 powinno się rozpocząć powitanie Obrazu w następnej parafii. 23. Po modlitwie po Komunii świętej (a jeśli odprawiane są Nieszpory - to po oracji), miejscowy proboszcz składa podziękowanie Matce Bożej za łaskę Nawiedzenia parafii i zachęcają wiernych, aby na pożegnalnie odmówili wspólnie "Akt Zawierzenia Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej Matce Bożej z okazji Peregrynacji" (tekst Biskupa Diecezjalnego Jana Śrutwy odczytuje proboszcz). Następnie żegnają Obraz dzieci, młodzież i rodzice. W ich słowach powinny być zawarte także postanowienia, dotyczące wyznawania mocnej i żywej wiary. Po błogosławieństwie wierni odśpiewają pieśń: "My chcemy Boga". Następnie przy śpiewie pieśni: "O Maryjo, żegnam Cię" (3 razy) Obraz jest przenoszony do samochodu - kaplicy, ustawionego wcześniej w pobliżu wejścia do kościoła i uroczyście odprowadzony do następnej parafii. 24. Z Obrazem do kolejnej parafii udaje się proboszcz z wyznaczoną grupą swoich wiernych. Proboszcz, ubrany w komżę i stułę, zajmuje miejsce w samochodzie obok kierowcy. Delegacja winna zabrać z sobą kwiaty, aby w czasie powitania Obrazu w nowej parafii złożyć je jako znak zewnętrznego podziękowania Matce Bożej za łaskę Nawiedzenia. 25. Przewożeniu Obrazu winna towarzyszyć sprawna organizacja i punktualność. Należy w tym względzie współpracować z Ojcem Paulinem, Kustoszem Obrazu. 26. Kustoszami Obrazu są na przemian dwaj Ojcowie Paulini z Jasnej Góry. Ponieważ oni odpowiadają za Obraz, bez nich nie należy go nigdzie przenosić. Uw. Trzeba przygotować miejsce zamieszkania dla Ojców Paulinów. I n n e w s k a z a n i a: * należy starannie przygotować służbę
liturgiczną: asystę, lektorów, kantorów i scholę,
III. CZAS PO PEREGRYNACJI W programie duszpasterskim w parafii należy określić formy i sposoby kontynuacji tego, co wierni przeżyli podczas Nawiedzenia. Najlepszym sposobem utrwalenia i pomnożenia owoców Nawiedzenia byłaby tzw. "Mała Peregrynacja" - czyli nawiedzanie rodzin przez obraz Matki Bożej (mała kopia Obrazu Jasnogórskiego, lub kopia cudownego obrazu z pobliskiego sanktuarium maryjnego) - po zakończeniu Nawiedzenia w parafii. Stworzyła by ona wyjątkową okazję do pogłębienia pobożności maryjnej w naszych rodzinach. Nawiedzenie powinno stać się okazją do ożywienia w parafii pobożności maryjnej, np. przez zaprowadzenie stałego nabożeństwa maryjnego, założenie kół różańcowych dla dzieci, młodzieży i dorosłych, Legiony Maryi, oddziału Akcji Katolickiej, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, bądź też innego stowarzyszenia kościelnego. Owoce Nawiedzenia powinny być widoczne także w dziedzinie ożywionej miłości bliźniego, wrażliwej na los ludzi samotnych, biednych, bezrobotnych i bezdomnych i wyrażać się w konkretnych i trwałych dziełach charytatywnych i dobroczynnych. Bp Mariusz Leszczyński
Kalendarium Peregrynacji Obrazu
Matki Boskiej Częstochowskiej
BIŁGORAJ - parafia św. Marii Magdaleny, 6 marca 2004, godz. 15:00, przywitanie Obrazu przez Diecezję Zamojsko-Lubaczowską 1. Biłgoraj Południe 6 III
- 15 III
ZAMOŚĆ, Rynek Wielki, 18
września, godz. 11:00,-
Dekanat Biłgoraj Południe
Dekanat Tarnogród
Dekanat Cieszanów
Dekanat Lubaczów
Dekanat Narol
Dekanat Tomaszów Południe
Dekanat Tarnoszyn
Dekanat Łaszczów
Dekanat Hrubieszów Południe
Dekanat Hrubieszów Północ
Dekanat Grabowiec
Dekanat Tyszowce
Dekanat Tomaszów Północ
Dekanat Krasnobród
Dekanat Józefów
Dekanat Biłgoraj Północ
Dekanat Szczebrzeszyn
Dekanat Sitaniec
Dekanat Zamość
UROCZYSTOŚĆ ZAKOŃCZENIA NAWIEDZENIA Dnia 18 września br. na Rynku Wielkim w Zamościu miała miejsce uroczystość zakończenia Nawiedzenia Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej przez Kopię Cudownego Obrazu Matki Bozej Jasnogorskiej. Zgromadziła ona wielu dostojnych gości i tłumy wiernych. Oto niektóre wybrane przemówienia z tej uroczystości: Z MATKĄ ODKUPICIELA - MOCNI NADZIEJĄ Wprowadzenie do Mszy św. na Rynku Wielkim w Zamościu na zakończenie Peregrynacji kopii Obrazu Jasnogórskiego Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Tyś wielką chlubą naszego Narodu
Ponad pół roku temu, kiedy jeszcze śnieg okrywał dokoła
pola i lasy, przybyłaś w nasze roztoczańskie strony, by odwiedzać, pocieszać
i wspomagać tych, którzy Ciebie tutaj serdecznie kochają. Przybyłaś w znaku
Jasnogórskiej Ikony, prosto ze sławnego klasztoru częstochowskich Ojców
Paulinów, aby przez całą. wiosnę i lato odwiedzać systematycznie i cierpliwie
wszystkie po kolei nasze parafie. Od Biłgoraja przez Lubaczów, Tomaszów
i Hrubieszów po Zamość z Tobą, Matko najmilsza, szybko i radośnie upływał
nam czas.
+ Jan Śrutwa
Pozdrowienie J. E. Ks. Arcybiskupa Józefa Kowalczyka, Nuncjusza Apostolskiego w Polsce
Wyrażam wielką radość z faktu, że mogę wraz z Pasterzem i ludem Bożym diecezji zamojsko-lubaczowskiej uczestniczyć w zakończeniu nawiedzin wspólnot parafialnych tej diecezji przez Matkę Odkupiciela w Jasnogórskim Wizerunku. Rozpoczęta przed kilku miesiącami w Biłgoraju peregrynacja dziś dobiega końca w Zamościu, aby przejść do archidiecezji lubelskiej i tam kontynuować to duszpasterskie posłannictwo. Jakże wymownym jest fakt, że żegnamy ten Jasnogórski Obraz w stolicy diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Integralną częścią diecezji zamojsko-lubaczowskiej jest Lubaczów, który, wraz kilkoma dekanatami, stanowił część dawnej archidiecezji lwowskiej. Nie można więc w tym miejscu nie wspomnieć - a jest to skojarzenie spontaniczne -, że właśnie we Lwowie król Jan Kazimierz złożył l kwietnia 1656 r. ślubowanie przed Obrazem Matki Bożej Łaskawej. Do tego wydarzenia liturgicznego nawiązał Prymas Tysiąclecia Stefan Kardynał Wyszyński w dniu 26 sierpnia 1956, składając Śluby narodu polskiego przed Obrazem Jasnogórskim w Częstochowie z okazji trzechsetnej rocznicy ślubów Jana Kazimierza a także w perspektywie wielkiego Millennium Chrztu Polski. Te wydarzenia stanowią kontekst peregrynacji Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej po wszystkich parafiach katolickich diecezji polskich. Dzisiejsze przeżycia religijne wpisują się w tenże program odnowy duchowej narodu i całego Kościoła, który jest w Polsce. Dziś, z perspektywy minionych lat, z wdzięcznością wspominamy Sługę Bożego, Prymasa Tysiąclecia, i dziękujemy Bogu za to, że stał się skutecznym narzędziem w realizacji tego planu Bożej Opatrzności dotyczącego odnowy życia religijnego wśród wszystkich stanów umiłowanej Ojczyzny. Dziękujemy Panu Bogu za to, że w nowej diecezji zamojsko-lubaczowskiej nawiedziny przez Matkę Bożą poszczególnych środowisk parafialnych diecezji dały okazję dla wszystkich ludzi, którzy tylko tego chcieli i mieli dobrą wolę, do przeprowadzenia refleksji, rachunku sumienia, ożywienia wiary, miłości i nadziei, tak aby życie indywidualne każdego i wspólnotowe stawało się coraz bardziej godne człowieka, chrześcijanina, katolika. Życzymy całej diecezji, na ręce Pasterza, aby z Jezusem
Chrystusem, którego ukazuje im Matka Najświętsza, szli po drogach ziemskiego
pielgrzymowania w trzecim tysiącleciu, tak aby nadzieja chwalebnego zmartwychwstania
przynosiła widzialne owoce sprawiedliwości i pokoju w życiu ludu Bożego
tego Kościoła.
Przemówienie Przeora klasztoru OO. Paulinów na Jasnej Górze O. Mariana Lubelskiego
Wielkich dzieł Boga nie zapominajcie! Kiedy dziś z całą diecezją zamojsko - lubaczowską, z biskupami,
kapłanami, osobami życia konsekrowanego i z całym ludem Bożym, dziękujemy
za przedziwny dar nawiedzenia tej diecezji przez Matką Najświętszą w znaku
Jasnogórskiego Wizerunku, przychodzą na myśl słowa wypowiedziane przez
Ojca Świętego Jana Pawła II z racji jubileuszu 50-lecia powstania Apelu
Jasnogórskiego. Papież wspominając Polskie Millenium i duchowe przygotowanie
przez Wielką Nowennę, pisze: Jakże wymownie brzmiały słowa Apelu na Szlaku
Nawiedzenia kopii Cudownego Obrazu Częstochowskiej Bogurodzicy. Ile duchowego
dobra przyniosły wówczas i dziś przynoszą, te święte odwiedziny Królowej
Polski w diecezjach, parafiach i rodzinach.
|
8 września 2004
UCZYŃCIE, CO WAM POWIE SYN!
List Biskupa Zamojsko-Lubaczowskiego
na zakończenie diecezjalnej peregrynacji
Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej
Drodzy Bracia i Siostry!
W ostatnich miesiącach żyjemy w atmosferze
wzmożonej pobożności maryjnej. Tak jest również w dzisiejszą niedzielę,
12 września, kiedy to kalendarz kościelny poleca nam pamięć o Najświętszym
Imieniu Maryi. Polacy wiedzą, że zawiera się
w tym nawiązanie do zwycięstwa, odniesionego pod Wiedniem w 1683 roku
przez króla Jana Sobieskiego - wielkiego czciciela Matki Boskiej Częstochowskiej.
Na przywołaną tu przeszłość nakłada się u
nas rzeczywistość chwili obecnej.
Oto przez wszystkie parafie naszej Diecezji wędruje od marca br. kopia
Obrazu Jasnogórskiego. Właśnie dzisiaj, kiedy wspominamy Najświętsze Imię
Maryi, zaczyna się ostatni już tydzień pobytu tego Obrazu w naszej społeczności
diecezjalnej. W najbliższą bowiem sobotę, dnia 18 września, podczas wielkiej
modlitwy na rynku w Zamościu, podziękujemy Matce Bożej za łaskę odwiedzin
tej części polskiej ziemi i przekażemy Obraz Częstochowski do dyspozycji
duchowieństwa i wiernych archidiecezji lubelskiej. Na to diecezjalne dziękczynienie
w Zamościu już teraz zapraszamy wszystkich uczniów Chrystusa i wielbicieli
Jego Najświętszej Matki.
Dzisiaj natomiast zechciejmy jeszcze spojrzeć
całościowo na sprawę Peregrynacji Maryjnej w naszej Diecezji. Taka refleksja
może niejednemu z nas pomóc w wyciąganiu wniosków praktycznych - bardzo
pożytecznych podczas indywidualnej i zbiorowej pielgrzymki wiary, prowadzącej
do domu Ojca, który jest w niebie.
1. Peregrynacja Maryjna jako publiczne wyznanie wiary.
Nasz Zbawiciel Jezus Chrystus mówił: "Do każdego
więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim
Ojcem, który jest w niebie"
(Mt 10, 32 n). Wędrówka Obrazu Jasnogórskiego stwarza właśnie znakomitą
okazję do publicznego wyznawania wiary w Chrystusa. I rzeczywiście - przepięknie
wyglądały nasze świątynie, drogi, domy i całe nieraz miejscowości w czasie
Peregrynacji Częstochowskiej Ikony. Lokalna prasa odnotowała głos przebywającej
w Krasnobrodzie mieszkanki Katowic, która powiedziała, że w tak pięknych
i autentycznych uroczystościach kościelnych nigdy jeszcze w swym życiu
nie uczestniczyła (por. KL, 6 VIII br.).
W dziedzinie ducha działo się podobnie. Piękniały
ludzkie serca, grzesznicy prosili o łaskę sakramentów, a skłóceni dotąd
ludzie podawali sobie ręce w geście przebaczenia. Niejeden z nas, stojąc
w pokorze przed Jasnogórskim Obrazem dostrzegał od nowa, ile mu brakuje
do chrześcijańskiej miary doskonałości
i świętości. Do każdego pasowała jakoś w tej sytuacji modlitwa brewiarzowa,
przepisana na dzień Najświętszego Imienia Maryi:
"Jak krzak skarlały,
Jest moja wiara.
Pozwól jej rosnąć,
Panno wysoka
Ku niebu dalej" (Liturgia godzin IV s. 1147).
Boski Pasterz - do którego nawiązuje Ewangelia
czytana dzisiaj w świątyniach - cierpliwie szukał i odnajdywał swe zagubione
owce. Radowała się z tego cała rodzina dzieci Bożych. Do nas, wierzących
i kochających, mówił o takich nawróceniach miłosierny Bóg słowami Ewangelii
o synu marnotrawnym: "Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko
moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat
twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się" (Łk 15, 31 n).
Takie powroty do Boga są tym cenniejsze, że
otaczający nas świat, zwłaszcza
w kręgu kultury zachodniej, zdaje się ulegać pokusie praktycznego ateizmu.
Ludzie, nie liczący się ze skutkami swych działań, chcą stanowić prawa,
które kłócą się
z Dekalogiem oraz podważają zasady religijne i moralne. Przeciętny
człowiek karmiony jest oczywistym kłamstwem, że szczęście można osiągnąć
z pominięciem Boga. Znowu wracają, znane dobrze starszemu pokoleniu, bezbożne
mrzonki
o budowaniu raju na tej ziemi. W takiej właśnie atmosferze zachodnie
kręgi władzy
i kapitału nie dopuściły ostatnio do umieszczenia imienia Bożego we
wstępie do konstytucji zjednoczonej Europy. Tymczasem my wiemy, choćby
z dziejowego doświadczenia, że odrzucenie Boga, jako Ojca całej ludzkości,
rujnuje i niszczy same podstawy międzyludzkiego braterstwa. Braćmi bowiem
i siostrami mogą się czuć jedynie dzieci tego samego Ojca, który stworzył
świat i oddał go w zarząd człowiekowi. Odrzucenie Boga oznacza w konsekwencji
pogardę dla człowieka
i zagrożenie dla jego egzystencji. Bezbożna postawa wielu możnych dzisiejszego
świata stanowi potwierdzenie dla słów św. Pawła Apostoła sprzed tylu wieków,
że Ewangelia jest głupstwem dla pogan i zgorszeniem dla Żydów. Na szczęście,
dla milionów mieszkańców naszej planety w tym także dla nas, mieszkających
w geograficznym środku Europy - ta sama Ewangelia jest mocą
Bożą i mądrością Bożą (1 Kor 1, 24). Okazaliśmy to naszą postawą przed
częstochowskim Obrazem Królowej narodu polskiego.
2. Peregrynacja Maryjna jako nauka życia zgodnego z wiarą.
Św. Piotr Apostoł pisał przed wiekami do pierwszych
chrześcijan: "Wy jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem,
narodem świętym, ludem (Bogu) na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali
dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego
światła...Postępowanie wasze wśród pogan niech będzie dobre...Taka bowiem
jest wola Boża, abyście przez dobre uczynki zmusili do milczenia niewiedzę
ludzi głupich" (1 P 2, 9. 12. 15).
Ludziom naszych czasów bardzo jest potrzebna gotowość
do słuchania Ewangelii i prowadzenia życia według jej zasad. Tylko tędy
wiedzie droga do poprawy tego świata i warunków życia na nim. Zbawienie
człowieka pochodzi bowiem od Boga. Ani pogarda dla wiary i Kościoła, ani
pozbawiona wyrzutów sumienia samowola moralna, ani nic podobnego, jak ziemia
długa i szeroka, nie może uszczęśliwić i zbawić człowieka. Dawno temu rozstrzygnął
te sprawy św. Augustyn, gdy wołał do Boga w imieniu całej ludzkości: "Albowiem
stworzyłeś nas dla siebie i niespokojne jest serce nasze, dopóki nie spocznie
w Tobie"
(Wyznania 1, 1).
Na powitanie Obrazu Jasnogórskiego podczas
Peregrynacji czytana jest zazwyczaj Ewangelia o cudzie w Kanie Galilejskiej.
Padają tam słowa Matki Bożej: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie" (J
2, 5). Jest to polecenie Matki Jezusa, kierowane do chrześcijan wszystkich
czasów, aby naukę Syna Bożego dokładnie i wiernie wcielali w codzienne
życie. Nie wolno nam zatem żyć w taki sposób - przed czym przestrzega Ojciec
Święty Jan Paweł II - jakby Boga nie było. Chrześcijanie nie mogą żyć tak
jak współcześni poganie, za którymi idzie ogromna fala korupcji oraz wszelkiej
przestępczości. W niedziele i święta nasza droga winna prowadzić do świątyni,
a nie na targowiska. Nasza życzliwa uwaga ma się kierować nade wszystko
ku słabym i potrzebującym, a szczególnie ku bezrobotnym, chorym
i pokrzywdzonym przez życie. Gdy wokół nas zamyka się szkoły z powodu
braku uczniów, mamy - dla dobra Polski i z myślą o spokojnej starości -
bronić normalnej, zdrowej rodziny oraz wiernej do końca miłości małżeńskiej,
której owocem są dzieci, przyjmowane z serdeczną miłością.
Przed Obrazem Jasnogórskim uczymy się od nowa
prawdziwego życia.
Z każdym dniem dojrzewamy w naszym człowieczeństwie. Pełnia tej dojrzałości
polega m.in. na tym, "abyśmy się stawali coraz bardziej prości, coraz bardziej
szczerzy, bardziej zgodni, dobrotliwi i współczujący" (A. Schweitzer).
Z a k o ń c z e n i e
Hymn brewiarzowy na uczczenie Najświętszego
Imienia Maryi mówi o Niej m.in. tak:
"Ojciec Cię stworzył swoją mądrością,
Syn się narodził z Twojego łona,
Duch zaś płomienny zstąpił na Ciebie:
Chwała niech będzie Bogu jednemu.
O Maryjo!" (Liturgia godzin, jw. s. 1145).
Brzmi to jak naturalne uzasadnienie naszej
miłości i nabożeństwa do Matki Bożej. Odwieczne doświadczenie Kościoła
podpowiada nam ponadto, że kult maryjny wydatnie powiększa chwałę Bożą.
Chrześcijaństwo ubogacone przez wątek maryjny jest religią ciepłą, dojrzałą
i pełną serdecznego kolorytu. Wiara
w opiekuńczy płaszcz Matki Odkupiciela pomaga nam lepiej rozumieć naukę
Ewangelii o Opatrzności oraz niezmierzonym miłosierdziu Boga wobec świata
i każdego człowieka.
Doświadczyliśmy tego miłosierdzia również
obecnie, czyli podczas dobiegającej już końca Maryjnej Peregrynacji w naszej
Diecezji. Za Bożą Matką szły i dalej idą nieprzeliczone rzesze ludzi. Każdy
ma przecież za co dziękować Tej,
"w którą - według słów poety - wierzy nawet taki, który w nic nie wierzy"
(J. Lechoń).
Wspólne dziękczynienie diecezjalne,
przed przekazaniem Obrazu Jasnogórskiego do Lublina, rozpocznie się na
zamojskim rynku w sobotę 18 września o godz. 11.00. W obecności przedstawicieli
Episkopatu i władz cywilnych uczcimy Matkę Odkupiciela dziękując Jej za
wszelkie łaski. Na to uroczyste podsumowanie Peregrynacji usilnie i gorąco
zapraszamy duchowieństwo, siostry zakonne, nauczycieli, katechetów, alumnów,
młodzież, delegacje poszczególnych parafii, organizacje kościelne, stowarzyszenia
formacyjne i modlitewne, jak i każdego, kto umie być wdzięcznym, wierzy,
myśli i czuje po katolicku i po polsku. W najbliższą sobotę wrześniową
niech staną w Zamościu przed Obrazem Jasnogórskim zarówno ci szczęśliwi,
którzy niezmiennie idą drogą wiary
i przykazań, jak i ci, co trafili na manowce życia i szukają teraz
dla siebie ratunku. Przy Matce Bożej jest miejsce dla wszystkich, a Ona
- Matka nad matkami - na pewno nie pogardzi naszą modlitwą, dziękczynieniem
i ofiarą życia.
Z błogosławieństwem pasterskim: w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego
-
+ Jan Śrutwa
Zamość 12 września 2004.
____________________________________________________________________
Powyższy list należy odczytać podczas Mszy św., w niedzielę 12 września br.
Ks. kan. Lucjan Szymanek, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Tyszowce, ze skierowaniem do zamieszkania w Domu Księży Seniorów w Biłgoraju, 31 VII 2004.
Ks. mgr Grzegorz Chabros, mianowany proboszczem parafii Tyszowce, 31 VII 2004.
Ks. kan. Józef Tucki, mianowany dziekanem dekanatu Tyszowce, 31 VII 2004.
Ks. dr Jerzy Król, ekskardynowany z Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej i inkardynowany do Diecezji Sandomierskiej, 2 VIII 2004.
Ks. dr Piotr Mazur, zwolniony ze stanowiska dyrektora ekonomicznego Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej i mianowany wikariuszem parafii Najświętszego Serca Jezusa w Tomaszowie Lubelskim, 20 VIII 2004.
Ks. mgr Adam Sobczak, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Najświętszego Jezusa w Tomaszowie Lubelskim i mianowany dyrektorem ekonomicznym Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Zamojsko Lubaczowskiej w Lublinie, 20 VIII 2004.
Ks. mgr Jarosław Piluś, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Stary Zamość. Otrzymał pozwolenie na pracę duszpasterską w USA, 20 VIII 2004.
Ks. mgr Władysław Łukiewicz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Gródek i mianowany wikariuszem parafii Lubycza Królewska, 23 VIII 2004.
Ks. mgr Grzegorz Kowalski, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Lubycza Królewska i mianowany wikariuszem parafii Gródek, 23 VIII 2004.
Ks. mgr Piotr Szeptuch, zwolniony ze stanowiska wiakariusza parafii św. Karola Boromeusza w Lubaczowie i mianowany wikariuszem parafii Grabowiec, 27 VIII 2004.
27 SIERPNIA 2004
W przeddzień uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej, wspominając okres 25 lat, które upłynęły od pierwszego pobytu Jana Pawła II w Częstochowie, zebrali się na Jasnej Górze biskupi diecezjalni. We wspólnocie modlitwy ze zgromadzonymi licznie pielgrzymami Pasterze Kościoła polecali Bogu aktualne problemy duszpasterskie i społeczne naszej Ojczyzny.
1. Wśród licznych pielgrzymów przybyłych do Częstochowy znaleźli się także wierni z Ukrainy wraz ze swoimi duszpasterzami i zwierzchnikiem Kościoła greckokatolickiego ks. kard. Lubomyrem Huzarem. Trwa niełatwy proces pojednania między narodami Ukrainy i Polski; służą temu spotkania modlitewne w Lednicy i Zarwanicy na Ukrainie, w których uczestniczyli m.in. kardynałowie Lubomyr Huzar i Józef Glemp. Nie jest łatwe zabliźnianie bolesnych ran; można jednak ufać, że młode pokolenie żyjące w wolności i wzajemnym szacunku stworzy nowy klimat chrześcijańskiej współpracy między naszymi narodami. W tym kontekście przyjmujemy z uznaniem słowa Prymasa Polski z listu do kard. Huzara, iż obecna epoka stanowi "czas dany od Boga, abyśmy otrząsnęli się z różnych ideologii i wprowadzali do naszych dusz pokój, którego owocem będzie miłość."
2. Troszcząc się o należyte przeżywanie świętości Dnia Pańskiego przez całą społeczność wiernych, biskupi odnieśli się z uznaniem do podejmowanych coraz liczniej prób ograniczenia niedzielnego handlu. Jest wiele problemów społecznych łączących się z tym zagadnieniem; nie wolno jednak zapominać, że niedziela stanowi dla chrześcijanina pamiątkę zmartwychwstania i ma służyć szczególnie budowaniu więzi z Bogiem oraz więzi rodzinnych. Każdy człowiek ma prawo do wypoczynku; wyrażamy naszą solidarność z tymi, którzy konsekwentnie upominają się o prawo do niedzieli wolnej od pracy. Biskupi nie chcą sugerować konkretnych rozwiązań dla wielu trudnych kwestii wierząc w dobrą wolę i harmonijną współpracę środowisk dostrzegających wagę tego zagadnienia. Zobowiązujące pozostają dla nas słowa Ojca Świętego: "Nie obawiajmy się bronić [dnia świętego] przed wszelkimi atakami i dokładać starań, aby w organizowaniu pracy był on postrzegany jako dzień dla człowieka z pożytkiem dla całego społeczeństwa" (Ecclesia in Europa 82).
3. Biskupi odnieśli się z aprobatą do wysuniętej przez Telewizję Polską propozycji transmitowania niedzielnej Mszy św. w I programie TVP; przyjmując tę propozycję pasterze kierowali się głównie troską o osoby chore, które nie mogą uczestniczyć w niedzielnej Mszy św. stanowiącej dla chrześcijanina główne źródło siły duchowej - jak przypomina to Ojciec Święty w encyklice o Eucharystii. Wykorzystanie telewizji do budowania duchowej łączności chorych z wiernymi zgromadzonymi w świątyniach stanowi wyraz chrześcijańskiego humanizmu w odniesieniu do tych osób, które mają gorącą potrzebę modlitewnej więzi z siostrami i braćmi przeżywającymi Dzień Pański.
4. Niektóre środowiska polityczne wiele uwagi poświęciły ostatnio składce zdrowotnej duchownych. Kościół nie szuka dla siebie żadnych przywilejów. Pragniemy podkreślić, że kapłani i osoby zakonne płacili i płacą składki w miejscu zatrudnienia jak również opłacają różnorodne formy podatków. Dotychczas od opłat tych byli wolni misjonarze i zakony klauzurowe. Misjonarze są ambasadorami kultury polskiej w krajach rozwijających się a siostry z zakonów kontemplacyjnych borykają się z trudnościami finansowymi i muszą korzystać z różnorodnych form pomocy wiernych. Znamienne, że to właśnie w te dwie grupy uderzają nowe propozycje radykalnych środowisk lewicy. Pasterze Kościoła wyrażają nadzieję, że w rozwiązywaniu tych kwestii będą respektowane wcześniejsze obustronne ustalenia Rządu i Episkopatu.
Obrady biskupów zakończyła Eucharystia celebrowana z licznie przybyłymi pielgrzymami. We wspólnej modlitwie przywołano ofiarę życia uczestników Powstania Warszawskiego oraz objęto modlitwą żołnierzy, którzy 65 lat temu bronili Ojczyzny przed najeźdźcą. Na progu nowego roku szkolnego Pasterze błogosławią wszystkim uczniom, rodzicom, nauczycielom, katechetom i wychowawcom.
Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
Jasna Góra, 26 sierpnia 2004 r.
Powyższy komunikat należy odczytać w ramach ogłoszeń, w niedzielę 29
sierpnia br.
Ks. Adam Firosz
20 LIPCA 2004
Słowo Episkopatu Polski o wychowawczych wartościach sportu
W dobrych zawodach wystąpiłem,
bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem (2 Tm 4,7)
Umiłowani Bracia i Siostry!
"Dobre zawody", o których
czytamy w Liście św. Pawła do Tymoteusza, to metafora ludzkiego życia.
Każdy człowiek, tak jak sportowiec, zmaga się ze słabościami i ograniczeniami
ciała, hartuje swoją psychikę, dążąc do mety
i zwycięstwa. Podobnie jak sportowiec i zawodnik.
Sportowiec dąży do zwycięstwa "tu i teraz". Człowiek natomiast zmierza
do zwycięstwa w wieczności. "Dobre zawody" są także określeniem wielkich
i szlachetnych idei współdziałania, więzi międzyludzkich, pokoju i tolerancji,
z którymi od wieków jest i powinien być związany właśnie sport.
Kościół przez całe nowożytne dzieje interesuje się sportem i promuje wartości, które z niego wyrastają. Uczestniczył w tworzeniu wiekopomnego dzieła, jakim była Komisja Edukacji Narodowej, która ćwiczeniom fizycznym nadała charakter programowego i celowego działania wychowawczego. Uczestniczył w narodzinach nowożytnych igrzysk olimpijskich poprzez dominikanina o. H. Didona, przyjaciela P. de Coubertina, który na posiedzeniu Międzynarodowego Kongresu Olimpijskiego w 1897 r. wygłosił przemówienie na temat licznych korzyści wynikających z uprawiania ćwiczeń fizycznych. Towarzyszy i dzisiaj, sportowcom w okresie bezpośrednio poprzedzającym Igrzyska XXVIII Olimpiady w Atenach.
Mamy głęboką nadzieję, że czas zmagań sportowych na Olimpiadzie będzie czasem pokoju i bezpieczeństwa. Samo przesłanie olimpijskie służy przecież realizacji takich wartości jak przyjaźń, braterstwo, solidarność i pokojowe współistnienie narodów z zachowaniem ludzkiej godności.
Episkopat Polski, dostrzega
liczne wartości, a także zagrożenia sportu. Mając na względzie zbliżające
się Igrzyska Olimpijskie w Atenach, a także fakt, że rok 2004 jest rokiem
Edukacji poprzez sport, ogłoszonym przez Radę Europy, pragnie wypowiedzieć
się na temat sportu i ukazać jego szanse, nadzieje i zagrożenia.
Troska Kościoła o ludzi sportu
Sport jest fenomenem o charakterze globalnym i rozwija się niezwykle dynamicznie. Najważniejsze wydarzenia sportowe skupiają uwagę milionów sympatyków i kibiców na całym świecie. Ludzie sympatyzując ze swoimi sportowcami, niejednokrotnie przemierzają znaczne odległości, aby uczestniczyć w sportowych wydarzeniach. Coraz więcej osób czynnie uprawia sport, co wiąże się z pozytywnymi zmianami świadomości i modą na zdrowy styl życia. Przekonanie iż "w zdrowym ciele żyje zdrowy duch" coraz powszechniej zapada w świadomość współczesnych ludzi i jednocześnie przyczynia się do kształtowania postawy troski o nową jakość ludzkiego życia.
Dlatego też Kościół nie może być obojętny wobec tak potężnego zjawiska obejmującego wielu ludzi. Bowiem to człowiek w całej niepowtarzalnej rzeczywistości bytu i działania, świadomości, woli, sumienia i serca jest pierwszą i podstawową drogą Kościoła, drogą wyznaczoną przez samego Chrystusa, drogą, która nieodmiennie prowadzi przez Tajemnicę Wcielenia i Odkupienia (Jan Paweł II, Encyklika Redemptor hominis 14).
Chwalcie Boga w waszym ciele
Kościołowi są obce wszelkie próby deprecjonowania ciała. Ciało ludzkie stanowi niezwykłą wartość. Zostało człowiekowi dane i jednocześnie "zadane" do dbałości, troski i opieki. Jest ono okryte szatą wrodzonej godności, świętością i przeznaczone do zwycięstwa nad śmiercią. Dlatego Kościół także dziś powtarza za św. Pawłem z całą mocą: Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga? Chwalcie więc Boga w waszym ciele (1 Kor 6, 15; 19-20).
Pozytywny stosunek do ciała wynika także stąd, że człowiek w całej pełni tajemnicy, która stała się jego udziałem w Chrystusie Jezusie, jest podmiotem nie tylko przez świadomość i samostanowienie, ale równocześnie przez swoje ciało. Nie wolno więc człowiekowi gardzić życiem ciała - czytamy w Konstytucji Gaudium et spes - lecz przeciwnie, powinien on uważać ciało swoje, jako przez Boga stworzone i mające być wskrzeszone w dniu ostatecznym, za dobre i godne szacunku ( Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes 14).
O etyczny charakter sportu
Kościół opowiada się
za sportem, który służy wszechstronnemu rozwojowi człowieka we wszystkich
sferach i płaszczyznach, a przeciwstawia się takim jego formom, w których
człowiek jest przedmiotem w służbie sportu. Opowiada się za takim sportem,
który wychowuje, jednoczy, sprawia przyjemność, radość, uczy patriotyzmu,
buduje przyjaźnie oraz pokój między ludźmi i narodami. Jest przeciwny takiemu
sportowi, w którym występują zjawiska fałszu i oszustwa. Wyrażają się one
także przez stosowanie środków dopingujących, oraz nadmierną komercjalizację,
kiedy osoba sportowca jest traktowana jako towar podlegający rynkowym prawom
kupna i sprzedaży. Przeciwstawia się sportowi, w którym naruszana jest
godność osoby ludzkiej, gdzie sportowiec jest wykorzystywany jako narzędzie
i środek do osiągnięcia innych celów, uznanych za wyższe. Przeciwstawia
się wszelkim zjawiskom, które zagrażają fundamentalnym wartościom etycznym,
określanym w sporcie mianem fair play. Bez nich ta dziedzina ludzkiej aktywności
prowadzi do degradacji i upadku człowieka. Symbolem takiej degradacji może
być rzymskie Koloseum, gdzie zawody gladiatorów sprowadzano do igrzysk
śmierci, a szlachetne idee współzawodnictwa i rywalizacji do pogardy człowieka.
Dlatego Kościół przypomina i zachęca animatorów sportu do czujności i dbałości
o prawidłowy rozwój młodych ludzi, aby zdawali sobie sprawę, że obok sportu,
który pomaga człowiekowi jak mówił Jan Paweł II podczas Wielkiego Jubileuszu
Roku 2000 istnieje inny sport, który mu szkodzi; obok sportu, który uszlachetnia
ciało, istnieje sport, który je poniża i zdradza; obok sportu, który służy
wzniosłym ideałom, jest też sport, który zabiega wyłącznie o zysk; obok
sportu, który jednoczy, jest też taki, który dzieli (Przemówienie do sportowców
na stadionie olimpijskim w Rzymie,
29 października 2000 r.).
Sport w dążeniu do nieprzemijającej nagrody
Kościół opowiada się
za sportem, który rozwija potencjał duchowy i fizyczny człowieka. Aktywność
sportowa nie powinna jednak nigdy odwracać uwagi ludzi sportu od praktyk
religijnych. Bowiem pierwszorzędnym celem człowieka nie powinno być tylko
zdobycie przemijającej korony, ale przede wszystkim tej nieprzemijającej
(1 Kor 9, 25). Chodzi o to, aby praktykowanie różnych form gry i zabawy
nie powodowało zaniedbania wymiaru duchowego i sakralnego. Żeby w konsekwencji
osiągnąć tę nagrodę, o której pisze św. Paweł w Liście do Koryntian: Czyż
nie wiecie, że gdy zawodnicy biegną na stadionie, wszyscy wprawdzie biegną,
lecz jeden tylko otrzymuje nagrodę? Przeto tak biegnijcie, abyście ją otrzymali
(1 Kor 9, 24).
Wychowanie poprzez sport
Kościół nie tylko zajmuje pozytywne stanowisko względem sportu, ale także, przez liczne grono duszpasterzy diecezjalnych i zakonnych, siostry zakonne i osoby świeckie, realizuje liczne zadania o charakterze sportowo-wychowawczym i sportowo-formacyjnym, w myśl apelu ks. S. Konarskiego o dokładanie wszelkich starań, kształcąc serce cnotami, ciało ćwiczeniami, umysł naukami. Kościół kieruje swą propozycję sportową do wszystkich ludzi, do młodych (dziewcząt i chłopców), zwłaszcza pochodzących z rodzin biednych, niewydolnych wychowawczo, często już patologicznych, ale także do osób niepełnosprawnych. W sporcie widzi nadzieję na odnowę moralną młodych, w myśl przesłania św. Jana Bosko: Boisko martwe diabeł żywy, boisko żywe diabeł martwy.
Szczególna rola w realizacji
tych zadań przypada Salezjańskiej Organizacji Sportowej RP, Katolickiemu
Stowarzyszeniu Sportowemu RP i Stowarzyszeniu Parafiada, ale także innym
stowarzyszeniom sportowym, które prowadząc pracę sportowo-wychowawczą kierują
się zasadami chrześcijańskiej antropologii i etyki.
W tym względzie powinny one tworzyć wzorzec pozytywnych
oddziaływań na młode pokolenie sportowców i opiekunów.
Zachęta do prawidłowego rozwoju sportu
Zwracamy się zatem do wszystkich, którym leży na sercu dobro człowieka, o podjęcie wysiłku na rzecz rozwoju sportu we wszystkich jego rodzajach i odmianach, od sportu dzieci i młodzieży poprzez sport osób w średnim i starszym wieku i sport osób niepełnosprawnych tak fizycznie, jak i umysłowo.
Zwracamy się także do władz ustawodawczych, administracji rządowej i samorządowej wszystkich szczebli, dziennikarzy, instytucji i szkół o większą dbałość w zakresie rozwoju sportu, o sumienne wychowanie młodych do czynnego uczestnictwa w sporcie i do dbałości o zdrowie.
Zwracamy się do wszystkich ludzi dobrej woli, do kapłanów i zakonnic, do osób świeckich, a przede wszystkim do rodziców, nauczycieli i pracowników służby zdrowia, o podjęcie działań na rzecz poprawy kondycji fizycznej i zdrowotnej naszego społeczeństwa.
Zwracamy się do kibiców sportowych, aby podczas widowisk, a szczególnie spotkań piłkarskich, nie dopuszczali się aktów przemocy i agresji. Żeby dobrego imienia swej drużyny nie bronili kamieniem czy nożem, ale swym zachowaniem budowali sportowy humanizm i potwierdzali jego wychowawcze i etyczne walory.
Zwracamy się wreszcie do samych sportowców, aby ich postępowanie na boisku było przepełnione szlachetnością, szacunkiem i miłością wszystkich uczestników rywalizacji sportowej. Żeby w ten sposób dostarczali dobrych moralnych wzorów dla licznych kibiców, a przede wszystkim dla dzieci i młodzieży. Tak postępujcie, aby sport był swoistą ascezą i mógł się stać drogą do doskonałości i świętości w myśl słów św. Pawła: W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem ( 2 Tm 4,7 ).
Wszystkim sportowcom, trenerom, działaczom i kibicom
z serca błogosławimy
i życzymy "dobrych zawodów"!
Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
zgromadzeni na 328. Zebraniu Plenarnym
Konferencji Episkopatu Polski
Licheń, 12 czerwca 2004 r.
* * * * * * *
Ku wolności wyswobodził nas Chrystus (Ga 5, 1)
(Sierpniowy apel o trzeźwość)
Drodzy Bracia i Siostry
Coraz częściej spotykamy się z reklamą. To ona skłania ku temu, aby nakłonić nas do pójścia za jej sugestią. Środki masowego przekazu nierzadko reklamują to, co nie jest dobrem z doczesnej i wiecznej perspektywy. Inaczej postępuje Kościół. Reklama Ewangelii stanowi czytelne świadectwo życia chrześcijan, którzy są solą i światłem dla współczesnego świata. Już od ponad 20 lat w ostatnią niedzielę lipca biskupi polscy zwracają się do wszystkich wiernych z wezwaniem do całkowitej abstynencji od napojów alkoholowych, zachęcając byśmy na sierpniowe dni przyłączyli się do wspólnoty ludzi dobrej woli, którzy podejmą całkowitą wstrzemięźliwość w tym względzie. To właśnie sierpień jest od dawna w Polsce miesiącem świadectwa, widocznego w trudzie pielgrzymowania na Jasną Górę w duchu wynagrodzenia poprzez modlitwę, wstrzemięźliwość i abstynencję.
Alkohol jest rzeczywistością, lecz nadużywanie go jest złem. W Eucharystii wino staje się Krwią Chrystusa i służy zjednoczeniu człowieka z Bogiem. Ale ten sam dar wykorzystany został przez szatana, by zawładnąć człowiekiem. Nadużywanie alkoholu jest więc źródłem wielu nieszczęść. Nie musimy odwoływać się do statystyk. Każdy z nas spotyka się z tym problemem osobiście jeśli nie w domu rodzinnym, to w zakładzie pracy lub na ulicy. Niestety, coraz częściej zdarza się, że to nieszczęście dociera do szkół, atakując coraz młodsze grupy społeczeństwa polskiego. Grzechy płynące rzeką alkoholu zalewają nasz kraj. Tak wielu ludzi bezpośrednio jest tym dotkniętych. Są to ludzie niezdolni do pracy, ofiary wypadków drogowych, rozdarte małżeństwa, rozbite rodziny. Ile krzywdy sprzedaje się w całodobowych sklepach monopolowych za ciężko zapracowane pieniądze! W zetknięciu z tym nałogiem czujemy wstyd i zażenowanie, a często bezradność.
Jako ludzie wierzący nie możemy obojętnie patrzeć na rozpijanie i upijanie się młodzieży, na ciągłą degradację życia rodzinnego, na stałe osłabianie moralnej kondycji naszego Narodu.
Dzisiejsze pierwsze czytanie przypomina nam, że Bóg w każdym pokoleniu szuka dziesięciu sprawiedliwych, których ofiara może ocalić tysiące ludzi. Są bowiem takie złe duchy, które wyrzuca się tylko modlitwą i postem, albo ofiarą (por. Mt 17, 21). Sierpniowa abstynencja to złożona przez nas ofiara. Polega ona na rezygnacji z czegoś na rzecz większego dobra. W duchu ofiary człowiek rezygnuje nawet z największych i najbardziej umiłowanych dóbr ze względu na Boga i na tych, których kocha.
Myślenie współczesnego świata biegnie w odwrotnym kierunku. Wszystko zmierza do roztoczenia przed ludźmi mirażu możliwości życia bez ofiary. Jest to jazda wygodną drogą szybkiego ruchu bez ograniczenia prędkości. Jednak u końca tej drogi zawsze czeka na człowieka rozczarowanie i niechybna katastrofa. Nie zapominajmy więc, że ofiara stanowi część prawdziwej miłości. Matka żyje dla swoich dzieci i ojciec żyje dla swojej rodziny. Mąż składa ofiarę dla żony, a żona dla męża.
W sierpniu tysiące rodaków podejmuje ofiarę pielgrzymiego trudu. Wśród wchodzących pieszo na Jasną Górę, niech równie wielu wejdzie na górę sierpniowej abstynencji. Polska obfituje w liczne grono przewodników na drodze wyrzeczenia, którzy są znani jako apostołowie trzeźwości. Wśród nich jest inicjator Krucjaty Wyzwolenia Człowieka Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Innym, równie znanym orędownikiem abstynencji jest Założyciel Zgromadzeń Księży Michalitów i Sióstr Michalitek Czcigodny Sługa Boży ks. Bronisław Markiewicz, który za dewizę i program swego kapłańskiego życia obrał hasło: Któż jak Bóg oraz Powściągliwość i Praca. Ten gorliwy duszpasterz i wychowawca młodzieży, a zarazem społecznik, od początku swej kapłańskiej posługi dostrzegał zgubne skutki płynące z nadużywania alkoholu. Jako proboszcz często wzywał do trzeźwości, zakładał bractwa wstrzemięźliwości, modlił się i umartwiał, aby wyprosić nawrócenie błądzącym i nadużywającym alkoholu. Wezwanie do trzeźwości adresował do wszystkich grup społecznych. W dziele Trzy słowa do starszych w narodzie" i w licznych artykułach apelował do polityków, do władzy świeckiej i duchownej o świadectwo powściągliwego życia i podjęcie konkretnych działań na rzecz trzeźwości. Pisał: Zdrajcą narodu i wiary jest ten, kto dzieci i młodzież chciałby wychować ze szklanką piwa lub kieliszkiem wina w ręku.
Myśli tegoż świątobliwego kapłana są nadal aktualne w obliczu podobnych zagrożeń kondycji duchowej katolików polskich XXI wieku.
Idąc za jego przykładem włączmy się wszyscy w
ten rozbrzmiewający dziś
we wszystkich kościołach apel o abstynencję przez
cały sierpień.
Abstynencja jest formą wynagrodzenia za grzechy pijaństwa. To także środek do budzenia sumienia w narodzie i w środowiskach, w których żyjemy. Niech więc dzisiejsze wołanie poruszy serca lekarzy i profilaktyków, aby nieśli pomoc ofiarom alkoholizmu; nadużywających alkoholu, aby przestali unieszczęśliwiać siebie i najbliższych; wreszcie handlarzy i wszystkich zachęcających do picia, aby zrozumieli, że swym postępowaniem przyczyniają się do panoszenia się kultury śmierci.
Trzeźwość jest nam potrzebna jak chleb i woda dla ratowania życia. Trzeźwości nigdy nie było i nie będzie za dużo. Zawsze jest na nią zapotrzebowanie w życiu osobistym i rodzinnym, w pracy i nauce, w rolnictwie i w produkcji przemysłowej, w zarządzaniu i wykonywaniu obowiązków, w kierowaniu samochodami i maszynami rolniczymi.
Postanówmy w miesiącu sierpniu na znak solidarności ze wszystkimi ofiarami pijaństwa i alkoholizmu nie kupować i nie pić alkoholu, nie reklamować go i nie częstować nim innych. Do wolności zostaliśmy stworzeni. Ku wolności wyzwolił nas Chrystus.
Prośmy o pomoc Najświętszą Maryję Pannę, której
w Ślubach Jasnogórskich tyle razy przyrzekaliśmy wypowiedzieć walkę z naszymi
wadami narodowymi, także
z pijaństwem. Niech udział w dzisiejszej Eucharystii i w każdej Eucharystii,
w której Jezus Chrystus ofiaruje się za nas swojemu Ojcu, wzbudzi w nas
ducha ofiary i wzmocni poczucie odpowiedzialności za siebie, za swoje rodziny
i całą ojczyznę. Niech nam w tym pomaga Boże błogosławieństwo. Amen.
Przewodniczący Zespołu Apostolstwa Trzeźwości
7 LIPCA 2004
Ks. Krzysztof Parnicki urodził się 11 marca
1931 r. w Podhajcach. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Tomaszowie Lubelskim,
a następnie rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie.
Święcenia kapłańskie otrzymał dnia 25 lutego 1956 r. z rąk bp. Piotra Kałwy.
Jako wikariusz pracował duszpastersko w natępujacych parafiach diecezji
lubelskiej: Fajsławicach, Biłgoraju, Frampolu, Zakrzówku, Wysokiem, Potoku
Wielkim. W roku 1967 został ustanowiony administratorem parafii Łaziska
i sprawował ją przez okres 10 lat. Podobne stanowisko powierzył mu Pasterz
Diecezji w parafii Buśno i Bończa. W roku 1987 został proboszczem parafii
Krynice. Na tym stanowisku przepracował do momentu przejścia w stan emerytalny
(17 XI 1997). W ostatnich latach swojego życia doświadczany przez ciężką
chorobę, przebywał na terenie parafii św. Agnieszki w Lublinie.
Uroczystości pogrzebowe odbędą
się dnia 8 lipca br. /czwartek/ w parafii Łaszczów. Rozpoczną się o godz.
10.00. Mszy św. pogrzebowej będzie przewodniczył J. E. Biskup Mariusz Leszczyński.
Następnie ciało zmarłego zostanie odprowadzone na miejscowy cmentarz.
Zapraszając do udziału w pogrzebie prosimy o modlitwę w intencji zmarłego
kapłana.
DECYZJE PERSONALNE
Ks. kan. Kazimierz Stelmaszczuk, mianowany wicedziekanem dekanatu Grabowiec,
23 VI 2004.
Ks. mgr Antoni Gębala, mianowany wicedziekanem dekanatu Józefów, 28 VI 2004.
Ks. lic. Jarosław Ziarkiewicz, mianowany wikariuszem parafii Dub i redaktorem
Katolickiego Radia Zamość, 19 VI 2004.
Ks. mgr Janusz Dudzicz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Józefa w
Tomaszowie Lub. i mianowany proboszczem parafii Hulcze, 30 VI 2004.
Ks. mgr Stanisław Nazarczuk, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Hulcze i
mianowany kapelanem Domu Pomocy Społecznej dla Kombatantów w Biłgoraju,
30 VI 2004.
Ks. Zbigniew Rzeźnik, mianowany wikariuszem parafii św. Józefa w Tomaszowie Lub.,
30 VI 2004.
DECYZJE PERSONALNE
Ks. Prałat Eugeniusz Goliński, zwolniony ze stanowiska ojca duchownego WSD Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej w Lublinie i przeniesiony w stan emerytalny, z zamieszkaniem w domu parafialnym par. św. Michała Archanioła w Zamościu, 22 VI 2004.
Ks. adi. dr Marian Pokrywka, mianowany ojcem duchownym WSD Diecezji
Zamojsko-Lubaczowskiej w Lublinie, 22 VI 2004.
* * * * *
* *
ŻYCZENIA DLA PASTERZA DIECEZJI
I
MEDALE "ZA DZIEŁO EWANGELIZACJI"
W dniu dzisiejszym przypada wigilia
imienin Pasterza Diecezji J. E. Biskupa Prof. dr. hab. Jana Śrutwy. O godz.
12.00 w Kurii Diecezjalnej zgromadzili się licznie duchowni i świeccy,
aby wypowiedzieć słowa życzeń dla swojego Biskupa. W imieniu wszystkich
zebranych życzenia złożył J. E. Biskup Mariusz Leszczyński. Solenizant,
dziękując za życzenia przedstawił przebieg Peregrynacji Kopii Cudownego
Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej oraz wymienił nazwiska osób wyróżnionych
Medalem "Za dzieło Ewangelizacji". Następnie ks. prałat Hermenegild Frąkała
odczytał laudację dla Pani Zofii Świtka, wieloletniej katechetki z Tomaszowa
Lubelskiego. W imieniu odznaczonej, medal z rąk Pasterza przyjęła jej córka.
Następnie ks. kan. Marian Garmol, odczytał laudację dla Pana Jerzego Jasinskiego,
wieloletniego organisty z Hrubieszowa. W imieniu odznaczonych podziękowanie
wypowiedział Pan Jerzy Jasiński. Następnie była okazja do osobistego złożenia
życzeń Pasterzowi Diecezji.
19 VI 2004
Ks. mgr Paweł Badach, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii św. Marii Magdaleny w Biłgoraju.
Ks. mgr Andrzej Bastrzyk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
Dub
i mianowany wikariuszem parafii Potok Górny.
Ks. mgr Cezary Błaszczuk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Stanisława w Lubaczowie i mianowany wikariuszem parafii Nabróż.
Ks. lic. Jan Cielica, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św.
Michała Archanioła
w Zamościu i mianowany wikariuszem parafii Mokrelipie.
Ks. lic. Tomasz Demczuk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
Księżpol
i skierowany do pracy duszpasterskiej w Pampelunie w Hiszpanii.
Ks. mgr Robert Dragan, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Tarnogród
i mianowany wikariuszem parafii Dubienka.
Ks. mgr Adam Dworzycki, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Krasnobród.
Ks. mgr Bartłomiej Garczyński, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Tarnawatka.
Ks. mgr Krzysztof Groszek, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
Wielącza
i mianowany wikariuszem parafii Huta Krzeszowska.
Ks. mgr Piotr Harko, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Nabróż i mianowany wikariuszem parafii Wielącza.
Ks, mgr Jarosław Kędra, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Księżpol.
Ks. mgr Tomasz Kielar, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii i mianowany wikariuszem parafii św. Michała Archanioła w Zamościu.
Ks. mgr Grzegorz Kopczyński, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Potok Górny i mianowany wikariuszem parafii Lipsko, k. Narola.
Ks. mgr Bogusław Kornaga, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
Lipsko,
k. Narola i mianowany wikariuszem parafii Kosobudy.
Ks. mgr Sławomir Korona, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Zesłania Ducha Świętego w Hrubieszowie.
Ks. mgr Łukasz Krzaczkowski, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Mircze.
Ks. mgr Mariusz Lasota, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii
św. Jerzego
w Biłgoraju
Ks. kan. Zdzisław Leśnowolski, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Majdan Stary i przeniesiony w stan emerytalny, z zamieszkaniem w Domu Księży Seniorów.
Ks. mgr Maciej Lewandowski, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Szczebrzeszyn.
Ks. mgr Mariusz Molenda, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
Sitaniec
i mianowany wikariuszem parafii Majdan Stary.
Ks. mgr Piotr Nogas, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Susiec i mianowany wikariuszem parafii Matki Bożej Królowej Polski w Zamościu.
Ks. mgr Grzegorz Piotrowski, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii
św. Stanisława w Lubaczowie.
Ks. Jan Pysz, zwolniony ze stanowiska administratora parafii Majdan
Stary
i mianowany proboszczem tejże parafii.
Ks. mgr Dominik Samulak, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Zesłania Ducha Świętego w Hrubieszowie i skierowany na studia stacjonarn - KUL.
Ks. mgr Roman Sawic, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św.
Michała Archanioła w Zamościu i mianowany wikariuszem parafii św. Tomasza
Apostoła
w Zamościu.
Ks. mgr Artur Schodziński, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Tyszowce.
Ks. mgr Janusz Sokołowski, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Szczebrzeszyn i mianowany wikariuszem parafii Oleszyce.
Ks. mgr Tomasz Sokół, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Tarnawatka
i mianowany wikariuszem parafii Sitaniec.
Ks. mgr Piotr Szeptuch, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Dubienka
i mianowany wikariuszem parafii św. Karola Boromeusza w Lubaczowie.
Ks. mgr Krzysztof Szynal, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
św. Jerzego
w Biłgoraju i mianowany wikariuszem parafii św. Krzyża w Zamościu.
Ks. mgr Waldemar Szczepaniuk, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Tarnogród.
Ks. mgr Krzysztof Ślepokura, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
Mircze
i skierowany na studia stacjonarne - KUL.
Ks. lic. Andrzej Traczykiewicz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Matki Bożej Królowej Polski i mianowany współpracownikiem Księdza Rektora kościoła św. Katarzyny w Zamościu.
Ks. mgr Mariusz Trojanowski, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Marii Magdaleny w Biłgoraju i skierowany na studia stacjonarne - KUL.
Ks. mgr Krzysztof Wawszczak, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
Tyszowce
i mianowany wikariuszem parafii Zwierzyniec.
Ks. lic. Marek Wielgosz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
św. Krzyża
w Zamościu i skierowany na kontynuowanie studiów doktoranckich.
Ks. mgr Artur Wojtowicz, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Susiec.
Ks. mgr Janusz Wyłupek, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Zwierzyniec
i mianowany wikariuszem parafii św. Michała w Zamościu.
Konferencji Episkopatu Polski
W dniach 11 i 12 czerwca 2004 r. obradowała w Licheniu Konferencja Episkopatu Polski na 328. Zebraniu Plenarnym. Obradami kierował jej przewodniczący arcybiskup Józef Michalik. Uczestniczyli w nich także Prymas Polski, Kardynał Józef Glemp oraz Nuncjusz Apostolski w Polsce, Arcybiskup Józef Kowalczyk.
1. Obrady odbywały się w sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, co dodatkowo
podkreśliło znaczenie sanktuariów w życiu Kościoła i Ojczyzny. Są one miejscem
nieustannego głoszenia Słowa Bożego i sprawowania sakramentów. Stanowią
również ośrodki modlitwy i przeżywania Kościoła
w wymiarze ponadparafialnym. Sanktuaria to miejsca uprzywilejowane,
prowadzące pielgrzyma
w głąb tajemnicy Chrystusa i Kościoła oraz ukazujące mu Maryję i Świętych
jako wzór do naśladowania. Stają się one również szkołą miłości Ojczyzny
i odpowiedzialności społecznej.
2. Konferencja Episkopatu obradowała w dniach przypadających w 25. rocznicę
pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny. Biskupom towarzyszyła
myśl wyrażona przez Ojca Świętego w liście skierowanym z tej
okazji do Przewodniczącego Konferencji: "Dziś można powiedzieć, że
było to wydarzenie opatrznościowe /.../. Potężne działanie Bożego Ducha
otwarło przed naszym narodem nową przestrzeń wolności". Jan Paweł II stawia
w liście pytanie, co robić, aby nadawać tej wolności ewangeliczny i ludzki
kształt. "Stale trzeba do tego pytania powracać, aby wolność źle wykorzystana
nie prowadziła ku wewnętrznemu zniewoleniu jednostek i całego narodu".
Kościół
w Polsce dziękuje Ojcu Świętemu za tamto pierwsze nawiedzenie narodu
a także za wszystkie następne pielgrzymki apostolskie do Ojczyzny. Z wdzięcznością
przyjmujemy najnowszą książkę Jana Pawła II "Wstańcie, chodźmy", w której
dzieli się z całym Kościołem swym biskupim doświadczeniem, które
wyniósł z Polski.
3. Zastanawiając się nad programem duszpasterskim Kościoła w Polsce, biskupi z radością podjęli myśl Ojca Świętego, wyrażoną w uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej, o ustanowieniu roku poświęconego refleksji nad tajemnicą Eucharystii. Będzie on trwał w całym Kościele od października 2004 r. do października roku 2005 i będzie przygotowaniem do XI Zgromadzenia Zwyczajnego Synodu Biskupów poświęconego tej tematyce. Biskupi wyrazili przekonanie, że owocne przeżycie Roku Eucharystii pogłębi wiarę w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie i będzie umocnieniem dla Kościoła w jego misji. Kościół ma do zaofiarowania Europie najcenniejszy dar Chrystusa, źródło nadziei, która nie zawodzi.
4. Biskupi wyrazili kolejny raz swoje głębokie zaniepokojenie aktualną
sytuacją w kraju: prywata elit politycznych, przerażające rozmiary korupcji
i ciągle trwające tragiczne położenie służby zdrowia, to tylko niektóre
przejawy tej dramatycznej sytuacji. Kryzys struktur państwowych, ogarniający
zarówno władzę ustawodawczą, jak wykonawczą i sądowniczą, dezorganizuje
życie społeczne
a ponadto rodzi negatywny obraz Polski w oczach Europy i świata. Niepokój
budzą działania mające charakter tematów zastępczych, takie jak forsowanie
tzw. związków partnerskich czy ideologicznie pojętego "równego statusu
mężczyzny i kobiety", bądź wreszcie ankiety wypaczające obraz ludzkiej
płciowości u młodych ludzi.
5. Biskupi przeanalizowali ponownie negatywne skutki ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wyrazili poparcie dla inicjatyw mających na celu jej szybką nowelizację. Ustawa ta, ekonomicznie preferująca samotne wychowywanie dzieci, już spowodowała znaczny wzrost wniosków rozwodowych. Episkopat zwrócił też uwagę, że decyzje dotyczące funduszu alimentacyjnego stawiają w bardzo trudnej sytuacji wiele polskich matek i wyraził z nimi solidarność.
6. Ojciec Święty już w czasie swojej pierwszej pielgrzymki nawoływał do jedności chrześcijańskiej Europy Wschodu i Zachodu. Apel ten nabiera szczególnej wymowy w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego, przeprowadzanych w Polsce po raz pierwszy. Biskupi wezwali Polaków do licznego w nich udziału i do podjęcia w ten sposób odpowiedzialności za kształtowanie losów Ojczyzny i Europy. Do odpowiedzialności, która wyrazi się troską o dobro wspólne, wzywa nas Jan Paweł II w przywołanym już liście: "Trzeba, abyśmy razem nie przestawali prosić o światło i moc Ducha Świętego, aby odnawiał to oblicze polskiej ziemi, jakie kształtuje każdy, kto na niej żyje. Potrzeba nieustannej odnowy umysłów i serc, aby przepełniała je miłość i sprawiedliwość, uczciwość i ofiarność, szacunek dla innych i troska o dobro wspólne".
7. Biskupi wyrażają niepokój z powodu zamykania polskich i polonijnych parafii w niektórych krajach, zwłaszcza tam, gdzie są one niezbędne do opieki duszpasterskiej nad rodakami.
8. Dobiega końca rok szkolny i akademicki. Nauczycielom, wychowawcom
i katechetom należy się wdzięczność nie tylko młodzieży, ale i całego społeczeństwa.
Przed nami czas wakacji i urlopów. Dla rolników będzie to jednak okres
intensywnej pracy. Biskupi kierują do wszystkich apel
o świadectwo chrześcijańskiego życia także podczas wakacji, zwłaszcza
przez udział w niedzielnej Mszy św. i zachowanie świątecznego charakteru
niedzieli.
9. Po zakończonych obradach biskupi celebrowali Mszę świętą, w czasie
której Nuncjusz Apostolski w Polsce poświęcił monumentalną świątynię w
licheńskim sanktuarium, wzniesioną jako wotum narodu polskiego z okazji
Jubileuszu dwutysiąclecia chrześcijaństwa. Jest to świątynia, o której
Ojciec Święty powiedział: "Patrzę z podziwem na tę ogromną budowlę, która
w swoim rozmachu architektonicznym jest wyrazem wiary i miłości do Maryi
i Jej Syna. Bogu niech będą dzięki za tę świątynię! Wdzięczność należy
się także kustoszom tego Sanktuarium księżom marianom którzy od lat
opiekują się tym miejscem i wiernie służą pielgrzymom" (Licheń, 7.06.1999).
Na zakończenie Mszy św. biskupi udzielili zgromadzonym licznie pielgrzymom
i całemu narodowi pasterskiego błogosławieństwa.
Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi zgromadzeni na 328. Zebraniu Plenarnym
Konferencji Episkopatu Polski
Licheń, 12 czerwca 2004 r.
w liturgiczne wspomnienie 108 męczenników polskich
z okresu II wojny światowej
Powyższy komunikat należy odczytać w najbliższą niedziele, 20 czerwca
2004 r.
* * * * * * *
Dzień kapłański w Krasnobrodzie
We wspomnienie Niepokalanego Serca NMP, dnia 19 czerwca br. w Krasnobrodzie odbędzie się kolejne spotkanie duchowieństwa naszej Diecezji w ramach stałej formacji kapłańskiej. Zapraszamy wszystkich księży diecezjalnych i zakonnych.
Program
Godz. 10.00 Droga Krzyżowa /prowadzona przez księży z poszczególnych dekanatów/
Godz. 11.00 Wykład nt. "Kapłan sługą Ewangelii nadziei" /ks. dr adi. Marian
Pokrywka/
Godz. 11.30 Eucharystia /koncelebrowana przez wszystkich księży pod
przewodnictwem Pasterza Diecezji J. E. Ks. Bp. Jana Śrutwy/
Na zakończenie zostaną wręczone nominacje w związku ze zmianami personalnymi w Diecezji.
Księża koncelebransi proszeni są o wzięcie
alby i białej stuły.
Spotkanie Zarządu Domu Księży Seniorów
Dnia 17 czerwca br. o godz. 10.00 w siedzibie Kurii Diecezjalnej w Zamościu
odbędzie się zebranie Zarządu Domu Księży Seniorów w Biłgoraju. W programie
przewiduje się omówienie Statutu oraz Regulaminu Domu.
Święcenia kapłańskie
Dnia 5 czerwca br. w Katedrze Zamojskiej o godz. 10. 00 miała miejsce Msza św., podczas której Pasterz naszej Diecezji J. E. Ks. Bp prof. dr hab. Jan Śrutwa udzielił święceń kapłańskich 12 diakonom Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Święcenia prezbiteratu przyjęli następujący diakoni:
Ks. mgr BADACH Paweł, syn Genowefy i Jana, par. Radzięcin
Ks. mgr DWORZYCKI
Adam, syn Elżbiety i Zbigniewa, par. Komarów
Ks. mgr GARCZYŃSKI
Bartłomiej, syn Urszuli i Ireneusza, par. Dołhobyczów
Ks. mgr KĘDRA Jarosław, syn Lucyny i Mariana, par. św. Józefa Tomaszów Lub.
Ks. mgr KORONA Sławomir, syn Marianny i Jana, par. Górecko Kościelne
Ks. mgr KRZACZKOWSKI Łukasz, syn Haliny i Józefa, par. św. Stanisława BM Lubaczów
Ks. mgr LASOTA Mariusz, syn Teresy i Wacława, par. Narol
Ks. mgr LEWANDOWSKI Maciej, syn Krystyny i Marka, par. Katedralna Zamość
Ks. mgr PIOTROWSKI Grzegorz, syn Czesławy i Adama, par. Cieszanów
Ks. mgr SCHODZIŃSKI Artur, syn Marii i Tadeusza, par. Sól
Ks. mgr SZCZEPANIUK Waldemar, syn Henryki i Józefa, par. św. Józefa Tomaszów Lub.
Ks. mgr WOJTOWICZ Artur, syn Haliny i Eugeniusza, par. Różaniec
Księża neoprezbiterzy otrzymają nominacje do pracy duszpasterskiej w Diecezji dnia 19 czerwca br. podczas Dnia Kapłańskiego w sanktuarium Matki Bożej w Krasnobrodzie.
Wszystkim
neoprezbiterom życzymy świętego kapłaństwa.
Zmiany personalne
Ks. mgr Stanisław Błaszczuk, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Wasylów Wielki i mianowany administratorem parafii Teratyn, 24 V 2004.
Ks. mgr Wiesław Zborowski, zwolniony ze stanowiska
wikariusza parafii Kosobudy i mianowany proboszczem parafii Wasylów Wielki,
27 V 2004.
* * * * * * *
W najbliższą sobotę /5 czerwca br./ o godz. 10.00 w Katedrze Zamojskiej Pasterz Diecezji bp Jan Śrutwa udzieli święceń prezbiteratu 12 diakonom naszego Wyższego Seminarium Duchownego. Obecnie kandydaci przeżywają rekolekcje w Domu Rekolekcyjnym w Łabuniach, prowadzone przez ojca duchownego ks. prałata Eugeniusza Golińskiego.
Zapraszając na powyższą uroczystość prosimy
o modlitwę w intencji kandydatów do kapłaństwa.
Ks. kan. Adolf Wawrzyniak, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Skierbieszów i wicedziekana dekanatu Grabowiec, przeniesiony w stan emerytalny z zamieszkaniem w Domu Księży Seniorów w Biłgoraju, 10 V 2004.
Ks. kan. mgr Roman Jaworski, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Susiec, mianowany proboszczem parafii Skierbieszów, 10 V 2004.
Ks. dr Piotr Kornafel, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Jarosławiec, mianowany proboszczem parafii Susiec, 10 V 2004.
Ks. mgr Tadeusz Bastrzyk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii
św. Tomasza Apostoła w Zamościu, mianowany proboszczem parafii Jarosławiec,
10 V 2004.
K O M U N I K A T
Przewielebny Księże Dziekanie!
Przewielebny Księże Proboszczu!
Uprzejmie proszę o przekazanie w parafiach następującego komunikatu:
Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Lubelski Oddział Regionalny, informuje, że ostateczny termin składania wniosków o wpis do ewidencji producentów upływa 25 maja 2004 r., a 15 czerwca 2004 r. upływa termin składania wniosków o płatności obszarowe. Wniosek o rejestrację należy złożyć we właściwym Biurze Powiatowym ARiMR.
Zarejestrowanie gospodarstwa oraz uzyskanie 9. cyfrowego numeru jest konieczne, aby rolnik mógł starać się o jakiekolwiek dopłaty z Unii Europejskiej.
Powyższy komunikat należy podać do wiadomości wiernych w najbliższą niedzielę,
16 V 2004 r.
Łączę wyrazy szacunku i kapłańskiego pozdrowienia -
Ks. Adam Firosz
Kanclerz
W najbliższą sobotę /8 V br./ w uroczystość
św. Stanisława B M, w Katedrze Zamojskiej odbędą się święcenia diakonatu,
których udzieli 14 alumnom naszego seminarium J. E. Biskup Mariusz Leszczyński.
Eucharystia rozpocznie się o godz. 11.00.
Obecnie kandydaci przygotowują się do
przyjęcia święceń przeżywając rekolekcje w Werchracie, prowadzone przez
ks. dr. Wiesława Oleszka, ojca duchownego WSD.
Zapraszając na powyższą uroczystość prosimy
o modlitwę w intencji kandydatów.
Dnia 16 kwietnia w wieku 70 lat zmarł śp.
Bogusław Feresz, ojciec ks. Jarosława Feresza, wikariusza parafii Katedralnej
w Zamościu. Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona jutro (17 kwietnia
br.) w kościele parafialnym w Teratynie (20 km od Hrubieszowa w kierunku
Chełma) o godz. 12.00. Eksporta z domu żałoby (Kułakowice III nr domu 31)
rozpocznie się o godz. 11.00.
Polecamy zmarłego w naszych modlitwach miłosierdziu
Bożemu.
6 KWIETNIA 2004
W Wielki Czwartek /8 kwietnia/ o godz. 10.00 w Katedrze Zamojskiej zostanie
odprawiona Msza św. Krzyżma. Przewodniczy Pasterz Diecezji Biskup Jan Śrutwa.
Po homilii nastąpi odnowienie przyrzeczeń kapłańskich.
Po Mszy św. w imieniu duchowieństwa i wiernych świeckich życzenia wielkanocne
Pasterzowi Diecezji złoży Biskup Pomocniczy Mariusz Leszczyński.
Na powyższą uroczystość serdecznie zapraszamy duchowieństwo Diecezji
oraz wszystkich wiernych.
______________________________
Życzenia wielkanocne dla Diecezjan
"Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie
i oczekujemy Twego przyjścia w chwale"
Drodzy
Bracia i Siostry!
Słowa te wypowiadamy z wdzięcznością i nadzieją w każdej Mszy św.,
po Przeistoczeniu. W ten sposób dajemy wyraz naszej głębokiej wierze, że
"Ofiara eucharystyczna uobecnia nie tylko tajemnicę męki i śmierci Zbawiciela,
lecz także tajemnicę zmartwychwstania, w której ofiara znajduje swoje wypełnienie.
Jako żywy i zmartwychwstały, Chrystus może uczynić siebie
w Eucharystii <chlebem życia>" (J 6, 35.48; Jan Paweł II, Ecclesia
de Eucharistia, 14). "Jeśli dzisiaj Chrystus jest twój, zmartwychwstaje
dla ciebie każdego dnia" (św. Ambroży).
Dziś, gdy podczas uroczystej wielkanocnej Eucharystii obwieszczamy ze szczególną mocą naszą wiarę w Zmartwychwstanie Chrystusa, uświadamiamy sobie, że nasz udział w przeżywaniu Tajemnic Bożych "jest prawdziwym wyznaniem i pamiątką śmierci Pana i Jego powrotu do życia dla nas i dla naszego pożytku" (Ecclesia de Eucharistia, 14).
Stajemy więc ze zdumieniem, radością i nadzieją przy pustym grobie Zmartwychwstałego Pana i kontemplujemy Jego Boskie Oblicze. A kontemplowanie Chrystusa zakłada umiejętność rozpoznawania Go, gdziekolwiek się objawia (...), przede wszystkim w żywym sakramencie Jego Ciała i Jego Krwi (Ecclesia de Eucharistia, 6).
Teraz, gdy w naszej Diecezji trwa Nawiedzenie Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, mamy szczególną sposobność, by w szkole Maryi kontemplować Chrystusa (por. Ecclesia de Eucharistia, 7), a przez to jeszcze lepiej Go poznać, umiłować i naśladować.
Uradowani i szczęśliwi z obecności wśród nas Chrystusa Zmartwychwstałego,
który pozwala nam się rozpoznać w Eucharystii jak uczniom z Emaus przy
łamaniu chleba
(por. Łk 24, 35), błagajmy Go za pośrednictwem Pani Jasnogórskiej o
pokój i nadzieję dla świata, o błogosławieństwo dla Kościoła Świętego,
dla Papieża Jana Pawła II i Ojczyzny naszej oraz o potrzebne łaski dla
każdego z nas, a zwłaszcza o piękne i trwałe owoce Nawiedzenia Maryjnego.
Niech Matka Odkupiciela, Ta, która towarzysząc Synowi na ziemskich
drogach <zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała jej w swoim sercu>
(Łk 2, 19), uczy wszystkich prawdy o przedwiecznej miłości Ojca, która
w pełni objawiła się w Chrystusie, niech pomaga
w świetle Ducha Świętego kontemplować oblicze Zbawcy, aby doświadczenie
Jego bliskości przemieniało codzienność wszystkich (Jan Paweł II, List
do Biskupa Zamojsko-Lubaczowskiego z okazji Nawiedzenia).
W duchu wielkanocnej radości przyjmijcie, Drodzy Bracia i Siostry, życzenia
pokoju, łaski zdrowia i wszelkich błogosławionych darów od Chrystusa Zmartwychwstałego
na każdą chwilę życia oraz pasterskie błogosławieństwo.
+ Jan Śrutwa
Biskup Diecezjalny
+ Mariusz Leszczyński
Biskup Pomocniczy
Zamość, Wielkanoc 2004
Nominacje
Ks. Piotr Ciećkiewicz, proboszcz
parafii św. Józefa w Werchracie, mianowany wicedziekanem dekanatu Narol,
12 III 2004
Zmarł śp. Romuald Wróbel, ojciec ks. Ryszarda Wróbla, proboszcza parafii NSPJ w Klemensowie.
Msza św. pogrzebowa odbędzie się jutro (5 marca) w parafii Płoskie o godz. 11.00. Ostatnia stacja pogrzebu będzie miała miejsce w parafii Wielącza.
Polecamy zmarłego w naszych modlitwach
miłosierdziu Bożemu.
Zmarła śp. Janina Filip, z d. Czajka, mama ks. Mieczysława Filipa, proboszcza parafii Trójcy Przenajświętszej w Komarowie. Przeżyła lat 73. Pogrzeb odbędzie się w parafii w Kocku w sobotę (28 lutego br.). Msza św. pogrzebowa rozpocznie się o godz. 13.00.
Polecamy zmarłą w naszych modlitwach
miłosierdziu Bożemu.
Komunikat w sprawie uroczystości rozpoczęcia Peregrynacji Obrazu Jasnogórskiego
Biłgoraj - 6 III 2004 godz. 14.30
Pielgrzymi udający się na powitanie Obrazu
autokarami lub własnymi środkami lokomocji proszeni są o umieszczenie za
przednią szybą pojazdu białej kartki papieru formatu A-4. Tak oznakowane
samochody będą kierowane przez służby porządkowe na wyznaczone parkingi
w obrębie miasta.
Ks. Bronisław Bucki, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Miączyn i mianowany proboszczem parafii Lipsko k. Narola, 18 II 2004.
Ks. Lic. Zbigniew Antosz, mianowany proboszczem parafii Miączyn, 18 II 2004.
Ks. Zbigniew Rzeźnik, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Wożuczyn i na czas rekonwalescencji skierowany do Domu Księży Seniorów w Biłgoraju. 18 II 2004.
Ks. Mgr Mariusz Skubis, zwolniony ze stanowiska
wikariusza parafii Krasnobród i mianowany wikariuszem parafii Wożuczyn,
18 II 2004.
Zmarł śp. ks. kan. lic. Józef Woronowski
Zmarły urodził się 24 czerwca 1937 r. Święcenia kapłańskie przyjął w Krakowie w 1961 r. po ukończeniu Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Pracował na terenie Archidiecezji Lwowskiej w Lubaczowie. W latach 1965-68 odbył studia specjalistyczne na KUL. Od 1973 r. do 1985 r. był proboszczem parafii Łukawica. W 1985 r. został administratorem, a następnie proboszczem parafii Lipsko, k. Narola. Pełnił funkcję wicedziekana dekanatu Narol.
Zmarł 9 lutego br. Msza św. pogrzebowa będzie sprawowana 12 lutego (czwartek) o godz. 11.00 w kościele parafialnym w Lipsku, k. Narola. Po Mszy św. wyprowadzenie zwłok na miejscowy cmentarz.
Polecamy zmarłego kapłana miłosierdziu
Bożemu, prosząc o modlitwę w Jego intencji.
Proces beatyfikacyjny Sługi Bożego
ks. Błażeja Nowosada
W związku z procesem beatyfikacyjnym Sługi Bożego Henryka Szumana i 121 towarzyszy, dnia 25 stycznia br. odbyła się Publiczna Sesja Wstępna w Potoku Górnym. Uroczystej Mszy św. koncelebrowanej, z licznym udziałem wiernych, przewodniczył Biskup Diecezjalny Prof. dr hab. Jan Śrutwa. W homilii Pasterz Diecezji wzywał wszystkich zebranych do naśladowania Jezusa Chrystusa, tak jak uczynił to w swoim życiu męczennik Sługa Boży ks. Błażej Nowosad.
Po Mszy św. miały miejsce obrady, którym przewodniczył kanclerz Kurii Diecezjalnej ks. dr Adam Firosz, z udziałem: dziekana dekanatu, miejscowych duszpasterzy, członków Komisji Teologicznej i Historycznej oraz członków Trybunału beatyfikacyjnego, którzy złożyli przysięgę wierności.
Następna sesja robocza została wyznaczona na dzień 1 marca br.
Wszystkich zachęcamy do modlitwy
w intencji rozpoczętego procesu.
ZAPROSZENIE
Osób Konsekrowanych w Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej
na Dzień Życia Konsekrowanego, 2 lutego 2004 roku
Z Matką Odkupiciela mocni nadzieją!
Pod tym hasłem trwają w naszej Diecezji przygotowania do Nawiedzenia Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Pod tym hasłem będziemy to Nawiedzenie przeżywać, od 6 marca do 18 września tego roku. Z tym zawołaniem na ustach i w sercu chcemy obchodzić także tegoroczny Dzień Życia Konsekrowanego.
Ojciec Święty Jan Paweł II, w adhortacji apostolskiej Ecclesia in Europa przypomina nam, że Jezus Chrystus jest naszą nadzieją, gdyż On objawia tajemnicę Trójcy..., daje życie wieczne (n. 19,21). Tę nadzieję, śladami Jezusa i Jego Matki Maryi, ma nieść światu Kościół, a w nim w sposób szczególny: kapłani, diakoni i osoby konsekrowane.
O osobach konsekrowanych Ojciec Święty pisze: Trzeba podkreślić specyficzny wkład, jaki instytuty świeckie i stowarzyszenia życia apostolskiego mogą wnieść przez swe dążenie do przemieniania świata od wewnątrz mocą Błogosławieństw...przez całkowity dar z siebie, nieustanne nawracanie się i ofiarowanie życia (n. 36-37). W tym świetle Jan Paweł II przypomina osobom konsekrowanym dawne, a dziś jakże pilne zadania apostolskie: Pojawienie się nowych form ubóstwa...musi pobudzać do zajęcia się w nowy, twórczy sposób najbardziej potrzebującymi...Wreszcie tendencja do skupiania się tylko na własnych sprawach wymaga znalezienia środka zaradczego, jakim jest gotowość osób konsekrowanych do kontynuowania działa ewangelizacji innych kontynentów, pomimo zmniejszania się liczby powołań...w wielu instytutach (n. 38).
Niech zatem nasza modlitwa, w Święto Ofiarowania Pańskiego, prowadzi nas, w blaskach świecy gromnicznej - symbolu Chrystusa - Wschodzącego Słońca (Łk 1,79) i znaku Maryi - Gwiazdy zarannej, do odkrywania nowych wymiarów naszego powołania i naszych charyzmatów.
Przybądźmy więc na to nasze doroczne święto do Katedry, przed Oblicze
Matki Odkupiciela - Matki nadziei i pocieszenia (Jan Paweł II), która
nam ukaże Jezusa, swego Syna - Światłość i Nadzieję.
Program naszego spotkania modlitewnego będzie następujący:
1000 adoracja Najśw. Sakramentu,
1030 poświęcenie gromnic, Msza św. z homilią i odnowienie ślubów zakonnych,
po Komunii św. dziękczynienie i Magnificat; po Mszy św. agapa.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn, i Duch Święty.
Bp Mariusz Leszczyński
Przewodniczący
Wydziału Duszpasterskiego
Zamość, 19 stycznia 2004
BISKUPA ZAMOJSKO-LUBACZOWSKIEGO
Drodzy Bracia i Siostry!
Przy końcu roku 2003 obiegła świat tragiczna wiadomość o trzęsieniu ziemi w południowo-wschodnim Iranie. Klęska żywiołowa dotknęła kilkadziesiąt tysięcy ludzi. Wielu zginęło pod gruzami domów, inni zostali pozbawieni środków do życia; bardzo wiele osób jest rannych. Każdy człowiek bez względu na rasę, narodowość czy wyznanie jest naszym bliźnim i do każdego należy w chwili nieszczęścia wyciągnąć pomocną dłoń. Jako jeden z pierwszych pomoc materialną dla ofiar kataklizmu przekazał Ojciec Święty. Jan Paweł II prosi też wszystkich ludzi dobrej woli o solidarny udział w akcji niesienia pomocy ofiarom trzęsienia ziemi.
Nasza Diecezja pragnie pozytywnie odpowiedzieć na papieskie wezwanie. Dlatego razem z Ks. Dyrektorem Caritas Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej zwracam się do Księży Proboszczów o zorganizowanie w dniu 18 stycznia br. zbiórki do puszek na pomoc dla cierpiących mieszkańców irańskiego miasta Bam.
Wszystkim dziękujemy za złożone na ten cel ofiary, prosząc jednocześnie o modlitwę w intencji naszych bliźnich w Iranie, których dotknęło wielkie nieszczęście.
Z modlitwą i
pasterskim błogosławieństwem
+ Jan Śrutwa
Zamość, 7 stycznia 2004
___________________________________
Powyższy apel należy odczytać podczas Mszy św. w Niedzielę Chrztu Pańskiego,
dnia 11 stycznia 2004 r.
|
30 listopada 2004. Po dorocznych rekolekcjach Księży Biskupów odbyło się 330.
zebranie plenarne Konferencji Episkopatu Polski. Obradami kierował ks.
abp Józef Michalik, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski; uczestniczył
w nich także Nuncjusz Apostolski w Polsce ks. abp Józef Kowalczyk. Biskupi
zajęli stanowisko
1. W związku z ogłoszonym przez Ojca Świętego Jana Pawła
II Rokiem Eucharystii biskupi omówili odnoszący się do niego program duszpasterski.
Ksiądz Prymas przedstawił założenia Roku Eucharystycznego w Polsce, ze
szczególnym uwzględnieniem Warszawy. Z tematyką Eucharystii wiązała się
też refleksja nad normami liturgicznymi dotyczącymi kultu Najświętszego
Sakramentu
2. Wiele uwagi poświęcili biskupi sprawie troski o rodzinę,
obronie życia nienarodzonych i coraz ostrzej postrzeganemu problemowi fizycznej
egzystencji Narodu Polskiego. Biskupi negatywnie oceniają bezprecedensową
ingerencję Komitetu Praw Człowieka ONZ w ustawodawstwo naszego kraju poprzez
wydanie zaleceń, które w praktyce prowadzą do odbierania dzieciom nienarodzonym
ich podstawowego prawa do życia. Z głęboką dezaprobatą odnoszą się do wniesionego
ostatnio pod obrady polskiego Sejmu, pomimo wielu protestów społecznych,
projektu ustawy o świadomym rodzicielstwie. Projekt ten jest sprzeczny
z elementarnymi zasadami moralnymi i obywatelską odpowiedzialnością za
przyszłość Narodu. Żadna władza ludzka nie ma prawa naruszać norm moralnych
zapisanych przez Stwórcę
3. Episkopat Polski patrzy z uwagą na rozwój sytuacji po
wyborach prezydenckich na Ukrainie. Każdy naród ma naturalne prawo do wolnego
decydowania o sobie. Biskupi wyrażają nadzieję,
4. W okresie rekolekcyjnego skupienia przed Tronem Królowej Polski biskupi ogarniali serdeczną modlitwą nie tylko wewnętrzne problemy Kościoła, lecz także sprawy ważne dla Narodu i Rzeczpospolitej. W związku z trwającym Jubileuszem 350. rocznicy Obrony Jasnej Góry polecali Królowej Polski sprawę ochrony Narodu przed groźnymi niebezpieczeństwami. Nie tylko bolesne problemy społeczne, takie jak: bieda i bezrobocie, ale także poważne zagrożenia moralne, szczególnie wobec młodego pokolenia, zalewają nas dzisiaj zewsząd jakby nowy potop. 5. W przededniu uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP,
zbiegającej się
W rozpoczynającym się czasie Adwentu biskupi modlą się
za wszystkich wiernych w Polsce
Podpisali Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi polscy zgromadzeni na 330. zebraniu plenarnym Konferencji Episkopatu Polski Częstochowa, 26 listopada 2004 r.
Powyższy komunikat należy odczytać wiernym w najbliższą niedzielę po otrzymaniu.
Ks. Adam Firosz
|
Biskup diecezjalny Zamojsko-Lubaczowski, korzystając z uprawnień kan. 87 Kodeksu Prawa Kanonicznego, udzielił dyspensy na piątek, 31 grudnia 2004 r., od obowiązku zachowania wstrzemięźliwości od spożywania pokarmów mięsnych.
Wierni, korzystając z dyspensy, winni uczynić w stosownym czasie inne dzieła pokutne, zwłaszcza o charakterze religijnym lub charytatywnym.
______________________________________________________
Powyższą informację należy podać do wiadomości wiernych w niedzielę 26 grudnia 2004 r.
Ks. Adam Firosz
Wikariusz Generalny
21 grudnia 2004.
Życzenia Bożonarodzeniowe i
Noworoczne
dla Diecezjan
Drodzy Bracia i Siostry!
Z wielką
radością w sercu, jak niegdyś pasterze betlejemscy, stajemy razem z Wami
przy żłóbku Dzieciątka Jezus. Zdumieni cudem Wcielenia Syna Bożego, klękamy
przed Nim pokornie, oddajemy Mu hołd i składamy u Jego stóp nasze szczere
dary: wiarę, nadzieję i miłość.
Wpatrzeni
w to Dziecię, wyznajmy naszą wiarę w Jezusa Chrystusa, "który dla nas ludzi
i dla naszego zbawienia zstąpił
z nieba. I za sprawą Ducha
Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem" (Credo).
Chciejmy tę "wiarę w Boga, który poprzez wcielenie stał się naszym Współtowarzyszem
w drodze, głosić wszędzie jako wyraz naszej wdzięcznej miłości i źródło
niewyczerpanego błogosławieństwa" (Jan Paweł II, Mane nobiscum Domine,
n. 6).
Dzielmy
się więc tym radosnym orędziem ze wszystkimi ludźmi i mówmy im: "Chrystus
znajduje się w centrum nie tylko historii Kościoła, lecz i historii świata,
w Nim została objawiona nie tylko tajemnica Boga, lecz także tajemnica
samego człowieka. W Nim człowiek znajduje swe odkupienie i pełnię" (tamże,
n. 6).
Ożywiajmy
i pogłębiajmy w sobie naszą wiarę w żywą obecność Jezusa w Najświętszym
Sakramencie, jak zachęca nas do tego Ojciec Święty Jan Paweł II, w przeżywanym
obecnie Roku Eucharystii: "Wiara wymaga od nas, żebyśmy stojąc przed Eucharystią
byli świadomi tego, że stoimy przed samym Chrystusem"
(tamże, n. 16).
Niech
Święta Boża Rodzicielka pomaga nam rozpoznawać
i kontemplować Boskie Oblicze
Zbawiciela w Dzieciątku narodzonym w Betlejem i obecnym w Eucharystii.
Uczmy się od Niej rozpoznawać w każdym dniu Jego wolę, jak staraliśmy się
to czynić podczas Jej niedawnych nawiedzin w naszych parafiach,
w kopii cudownego Obrazu Jasnogórskiego.
Drodzy Bracia i Siostry! Wielbiąc
Boga Ojca za dar Odkupiciela, składamy Wam i Waszym bliskim, najlepsze
życzenia na dni świąteczne i na Nowy Rok: prawdziwej radości i pokoju,
szczerej miłości i dobroci od ludzi oraz mocy od Boga, za przyczyną Maryi,
na codzienne życiowe trudy i na głoszenie w świecie Ewangelii nadziei.
Z
serca Wam błogosławimy: W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
+ Jan Śrutwa
Biskup Diecezjalny
+ Mariusz Leszczyński
Biskup Pomocniczy
Zamość - Narodzenie Pańskie 2004
Nowy Rok 2005
z okazji wprowadzenia przez Telewizję Polską
transmisji niedzielnej Mszy św.
Umiłowani w Panu Bracia i Siostry!
W sierpniu minęły 24 lata od podpisania w naszym
kraju umów między przedstawicielami ówczesnego rządu i strajkującymi w
Gdańsku członkami robotniczej Solidarności. Wśród postulatów była mowa
m. in. o transmisji Mszy św. w Polskim Radio i w Telewizji Polskiej. Transmisje
radiowe Mszy św. z kościoła św. Krzyża w Warszawie trwają od 21 września
1980 r. Od 24 lat jest transmitowana Msza św. dla marynarzy i ludzi morza
z kościoła św. Elżbiety w Gdańsku. Zarząd Telewizji Polskiej zwrócił się
w ostatnim czasie do Episkopatu Polski z propozycją transmitowania o godz.
7 rano w I programie Mszy św. dla osób chorych. Biskupi diecezjalni na
swym zebraniu na Jasnej Górze w dniu 25 sierpnia 2004 r. przyjęli tę propozycję.
Od 12 września br. transmitowana jest Msza św. niedzielna z sanktuarium
Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach.
W wielu krajach Europy dokonuje się w telewizji
transmisji Mszy św. niedzielnych. Także w naszym kraju niektóre terenowe
ośrodki telewizyjne transmitują Msze św. Od kilku lat mają miejsce transmisje
Mszy św. przygotowane dla Polonii przez Warszawski Oddział Terenowy Telewizji
Polskiej realizowane z myślą o Polakach przebywających poza Ojczyzną.
Transmisje są wielkim dobrodziejstwem
dla osób chorych i starszych wiekiem, które nie mogą pójść do kościoła.
Mogą oni nie tylko przez radio (dźwięk), ale przez telewizję (dźwięk i
obraz) mieć duchową łączność z braćmi i siostrami w wierze, którzy w konkretnym
kościele uczestniczą w Eucharystii.
Transmisje Mszy św. stanowią pewną propozycję
duszpasterską. Dobrze przygotowana i sprawowana Eucharystia transmitowana
przez telewizję może się stać ważnym środkiem ewangelizacyjnym. Ukazuje
ona, czym jest Eucharystia dla Kościoła i jakie zajmuje w nim miejsce.
Dobre przygotowanie i przeprowadzenie transmisji telewizyjnych zawsze będzie
wymagać wysiłku ze strony ludzi telewizji i ludzi Kościoła. Owocność tego
wysiłku polecamy modlitwom wszystkich wiernych.
Przypominamy, że transmisja Mszy św. przez
radio czy telewizję jest przeznaczona dla osób chorych, czy nie mogących
wyjść z domu. Papież Jan Paweł II w liście apostolskim o świętowaniu niedzieli
Dies Domini napisał: W wielu krajach telewizja i radio dają możliwość
zjednoczenia się z celebracją eucharystyczną w tym samym momencie, gdy
jest ona sprawowana w miejscach świętych. Tego rodzaju transmisje same
w sobie nie pozwalają oczywiście wypełnić obowiązku niedzielnego, to bowiem
wymaga udziału w zgromadzeniu braci, którzy spotykają się w określonym
miejscu, z czym wiąże się też możliwość komunii eucharystycznej. Dla tych
jednak, którzy z różnych przyczyn nie mogą uczestniczyć w Eucharystii i
są tym samym zwolnieni z obowiązku niedzielnego, transmisja telewizyjna
lub radiowa stanowi cenną pomoc, zwłaszcza jeśli towarzyszy jej ofiarna
posługa nadzwyczajnych szafarzy Eucharystii, którzy przynoszą ją chorym,
a wraz z nią pozdrowienie i solidarność całej wspólnoty. W ten sposób również
ci wierni mogą korzystać z obfitych owoców niedzielnej Mszy św. oraz przeżywać
niedzielę jako prawdziwy Ťdzień Pańskiť i Ťdzień Kościołať (nr 54).
Od października br. trwać będzie ogłoszony przez Papieża Jana Pawła
II Rok Eucharystii. Transmisja Mszy św. przez telewizję może przyczynić
się do lepszego poznania w tym roku Wielkiej Tajemnicy Wiary i do głębszego
jej przeżywania.
Wszystkim, a zwłaszcza korzystającym z transmisji
Mszy św., z serca błogosławimy.
Arcybiskupi i Biskupi, obecni na zebraniu
Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski
Warszawa, dnia 21 września 2004 r.
____________________________________________________________________
Słowo Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski należy przeczytać
podczas Mszy św. w najbliższą niedzielę po otrzymaniu
21 października 2004 r.
na Jasną Górę
Dnia 23 październia
br. maturzyści ze wszystkich szkół naszej Diecezji spotkają sie u stóp
Pani Jasnogórskiej na czuwaniu i modlitwie. Ta coroczna pielgrzymka gromadzi
na Jasnej Górze tysiece młodych ludzi, którzy na progu swego dorosłego
zycia chcą przyszłość zawierzyć Jezusowi Chrystusowi, przez ręce Jego Matki.
Do pielgrzymowania
zachęca młodzież Pasterz naszej Diecezji, Bp Jan Śrutwa tymi słowami:
WIELKIE RZECZY UCZYNIŁ MI WSZECHMOCNY
(Łk 1, 49)
Zachęta dla maturzystów roku szkolnego 2004-2005
Umiłowani Młodzi Pielgrzymi!
Prawie 2 miesiące
temu rozpoczął się dla Was ten wyjątkowy rok szkolny, którego uwieńczeniem
powinno być świadectwo dojrzałości. Każdy z Was zrozumiał już dawno,
że zdobycie matury zależy z jednej strony od
wysiłku ludzkiego, a z drugiej - od pomocy nieba. Na wysiłek ludzki składa
się pilna nauka i rzetelna praca. Natomiast pomoc Boża jak i wszelka łaska
nadprzyrodzona wymaga modlitwy. To dlatego podejmujecie październikową
pielgrzymkę na Jasną Górę, gdzie czeka na Was najlepsza z Matek - Najświętsza
Maryja Panna Częstochowska.
Tegoroczna pielgrzymka
młodzieży maturalnej odbywa się tuż po zakończeniu Nawiedzenia naszej Diecezji
przez wierną kopię cudownego Obrazu Jasnogórskiego. Wielu z Was brało pobożny
udział w wedrówce tego Obrazu po naszych wioskach i miastach. Wszyscy pragnęli
być blisko tej świętej Ikony, by dziękować za łaski już otrzymane i prosić
o następne aż do końca życia. Gdy wybieracie się teraz do Częstochowy,
pragnę Was prosić, abyście - razem z Księżmi, Nauczycielami, Katechetami
i Wychowawcami - zechcieli w sposób specjalny podziękować Matce Bożej na
Jasnej Górze za niezwykłą łaskę Nawiedzenia naszych rodzinnych stron od
marca do września 2004 roku.
Poza tym módlcie się
gorąco we własnych intencjach: o zdanie matury, o szczęśliwą młodość, o
udane życie w wieku dojrzałym, a nawet - i to już teraz - o pogodną i spokojną
starość Módlcie się dla siebie o prawdziwą mądrość, ktora polega przede
wszystkim na tym, że całe życie, od początku do końca, składamy w ręce
dobrego i miłosiernego Boga.
Dzielnym, młodym Pielgrzymom,
zdążającym do narodowego Sanktuarium Królowej Polski na Jasnej Górze, serdecznie
i gorąco błogosławię: w imię Ojca i Syna i ducha Świętego. Amen.
Bp Jan Śrutwa
Zamość - październik 2004 r.
PROGRAM PIELGRZYMKI
NA JASNEJ GÓRZE
14. 30
- przygotowanie do Mszy św. w Bazylice Jasnogórskiej
15. 00
- uroczysta EUCHARYSTIA w intencji młodzieży pod
przewodnictwem Ks. Biskupa Mariusza Leszczyńskiego
18. 00
- DROGA KRZYŻOWA na Wałach Jasnogórskich ze świecami
20. 00
- MODLITWA RÓŻAŃCOWA w Kaplicy Cudownego Obrazu
Matki Bożej
21. 00
- APEL JASNOGÓRSKI przed Obrazem Matki Bożej
Życzymy pięknych
przeżyć duchowych w Jasnogórskim Sanktuarium.
Zmarły urodził się dnia 13 listopada 1949 r.
w Piaskach, święcenia kapłańskie przyjął
w Lublinie w dniu 10 czerwca 1974 r. W latach 1974-75 pracował jako
wikariusz w parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w Puławach, a w latach
1975-80 odbył studia doktoranckie w zakresie teologii życia wewnętrznego
w Rzymie. Od 1980 r. pracował jako ojciec duchowny w seminarium duchownym,
a od 1981 r. był pracownikiem naukowym KUL.
Pogrzeb odbędzie się we wtorek 9 listopada 2004 r. Początek Mszy św.
pogrzebowej
o godz. 13.00 w Archikatedrze Lubelskiej, po której nastąpi złożenie
ciała Zmarłego na cmentarzu przy ul. Lipowej.
Wieczne odpoczywanie racz mu dać,
Panie ...
W tym roku rozpoczęła działalność w Archidiecezji
Lubelskiej Szkoła Formacji
Duchowej stawiająca sobie za cel formowanie duchownych i świeckich
animatorów ewangelizacji. Przewidziane są cykliczne spotkania, w czasie
których uczestnicy szkolenia będą mogli dzielić się swoimi doświadczeniami
oraz doskonalić umiejętność samodzielnego przygotowywania i prowadzenia
tego rodzaju wspólnotowych medytacji Pisma świętego. Mogą stać się one
źródłem pogłębionej formacji biblijnej dla poszukujących jej wiernych,
a dla księży znakomitą pomocą w przepowiadaniu słowa. Proponowana inicjatywa
mogłoby być pięknym wotum wdzięczności za dar nawiedzenia naszych parafii
przez Matkę Bożą w kopii Ikony jasnogórskiej. Zaproszenie kierujemy zarówno
do osób duchownych jaki świeckich.
DATA:
Piątek, 26 listopada 2004, godz. 19.30
Sobota, 27 listopada 2004, godz. 9.00-12.00
MIEJSCE:
Gmach Zespołu Szkół im. św. Stanisława Kostki (Lublin, ul. Krzywa 6).
KOSZT SEMINARIUM:
15,00 zł
Termin zgłoszeń do 24 listopada 2004 r.
Zgłoszenia kierować na adres:
ks. Maciej Warowny
20-866 Lublin, ul. Koncertowa 15
tel. (81) 740 92 91
tel. kom. 0601 88 72 95
e-mail: m.warowny@kuria.lublin.pl
Więcej na temat seminarium: http://www.sfd.kuria.lublin.pl/ak05.htm
Więcej na tema Szkoły Formacji Duchowej: http://www.sfd.kuria.lublin.pl/
i dyrektorów szkół
Zarząd Główny Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego zwraca się
z gorącą prośbą do wszystkich nauczycieli, katechetów, wychowawców, dyrektorów
szkół o skorzystanie z bezpłatnego, internetowego szkolenia pod nazwą "W
górach bezpieczniej".
Szkolenie jest częścią profilaktycznego programu edukacyjnego GOPR
i jest przeznaczone
dla dzieci i młodzieży. To pierwsza tego typu inicjatywa w Polsce. Zaiteresowanie
tym problemem osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo podczas szkolych
wyjazdów stwarza szansą na obniżenie ilości oraz skali wypadków w górach.
Szkolenie GOPR jest dostępne pod adresem: www. gopr.com.pl
i zostało uruchomione z końcem maja br. Ponadto zostało ono zarekomendowane
przez MENiS na stronie: http://www.menis.gov.pl/sport/sport_powszechny/list_giersz.php.
Zapraszamy do skorzystania z tej formy edukacji, tak potrzebnej dla bezpieczeństwa
podczas szkolych wyjazdów.