DECYZJE PERSONALNE

Ks. kan. Lucjan Szymanek, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Tyszowce, ze skierowaniem do zamieszkania w Domu Księży Seniorów w Biłgoraju, 31 VII 2004.

Ks. mgr Grzegorz Chabros, mianowany proboszczem parafii Tyszowce, 31 VII 2004.

Ks. kan. Józef Tucki, mianowany dziekanem dekanatu Tyszowce, 31 VII 2004.

Ks. dr Jerzy Król, ekskardynowany z Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej i inkardynowany do Diecezji Sandomierskiej, 2 VIII 2004. 

Ks. dr Piotr Mazur, zwolniony ze stanowiska dyrektora ekonomicznego Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej i mianowany wikariuszem parafii Najświętszego Serca Jezusa w Tomaszowie Lubelskim, 20 VIII 2004.

Ks. mgr Adam Sobczak, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Najświętszego Jezusa w Tomaszowie Lubelskim i mianowany dyrektorem ekonomicznym Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Zamojsko Lubaczowskiej w Lublinie, 20 VIII 2004.

Ks. mgr Jarosław Piluś, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Stary Zamość. Otrzymał pozwolenie na pracę duszpasterską w USA, 20 VIII 2004.

Ks. mgr Władysław Łukiewicz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Gródek i mianowany wikariuszem parafii Lubycza Królewska, 23 VIII 2004.

Ks. mgr Grzegorz Kowalski, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Lubycza Królewska i mianowany wikariuszem parafii Gródek, 23 VIII 2004.

Ks. mgr Piotr Szeptuch, zwolniony ze stanowiska wiakariusza parafii św. Karola Boromeusza w Lubaczowie i mianowany wikariuszem parafii Grabowiec, 27 VIII 2004.

Ks. mgr Adam Palonka, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Grabowiec i mianowany wikariuszem parafii św. Karola Boromeusza w Lubaczowie, 27 VIII 2004.          

Komunikat z posiedzenia Biskupów Diecezjalnych na Jasnej Górze

W przeddzień uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej, wspominając okres 25 lat, które upłynęły od pierwszego pobytu Jana Pawła II w Częstochowie, zebrali się na Jasnej Górze biskupi diecezjalni. We wspólnocie modlitwy ze zgromadzonymi licznie pielgrzymami Pasterze Kościoła polecali Bogu aktualne problemy duszpasterskie i społeczne naszej Ojczyzny. 

1. Wśród licznych pielgrzymów przybyłych do Częstochowy znaleźli się także wierni z Ukrainy wraz ze swoimi duszpasterzami i zwierzchnikiem Kościoła greckokatolickiego ks. kard. Lubomyrem Huzarem. Trwa niełatwy proces pojednania między narodami Ukrainy i Polski; służą temu spotkania modlitewne w Lednicy i Zarwanicy na Ukrainie, w których uczestniczyli m.in. kardynałowie Lubomyr Huzar i Józef Glemp. Nie jest łatwe zabliźnianie bolesnych ran; można jednak ufać, że młode pokolenie żyjące w wolności i wzajemnym szacunku stworzy nowy klimat chrześcijańskiej współpracy między naszymi narodami. W tym kontekście przyjmujemy z uznaniem słowa Prymasa Polski z listu do kard. Huzara, iż obecna epoka stanowi "czas dany od Boga, abyśmy otrząsnęli się z różnych ideologii i wprowadzali do naszych dusz pokój, którego owocem będzie miłość." 

2. Troszcząc się o należyte przeżywanie świętości Dnia Pańskiego przez całą społeczność wiernych, biskupi odnieśli się z uznaniem do podejmowanych coraz liczniej prób ograniczenia niedzielnego handlu. Jest wiele problemów społecznych łączących się z tym zagadnieniem; nie wolno jednak zapominać, że niedziela stanowi dla chrześcijanina pamiątkę zmartwychwstania i ma służyć szczególnie budowaniu więzi z Bogiem oraz więzi rodzinnych. Każdy człowiek ma prawo do wypoczynku; wyrażamy naszą solidarność z tymi, którzy konsekwentnie upominają się o prawo do niedzieli wolnej od pracy. Biskupi nie chcą sugerować konkretnych rozwiązań dla wielu trudnych kwestii wierząc w dobrą wolę i harmonijną współpracę środowisk dostrzegających wagę tego zagadnienia. Zobowiązujące pozostają dla nas słowa Ojca Świętego: "Nie obawiajmy się bronić [dnia świętego] przed wszelkimi atakami i dokładać starań, aby w organizowaniu pracy był on postrzegany jako dzień dla człowieka z pożytkiem dla całego społeczeństwa" (Ecclesia in Europa 82). 

3. Biskupi odnieśli się z aprobatą do wysuniętej przez Telewizję Polską propozycji transmitowania niedzielnej Mszy św. w I programie TVP; przyjmując tę propozycję pasterze kierowali się głównie troską o osoby chore, które nie mogą uczestniczyć w niedzielnej Mszy św. stanowiącej dla chrześcijanina główne źródło siły duchowej - jak przypomina to Ojciec Święty w encyklice o Eucharystii. Wykorzystanie telewizji do budowania duchowej łączności chorych z wiernymi zgromadzonymi w świątyniach stanowi wyraz chrześcijańskiego humanizmu w odniesieniu do tych osób, które mają gorącą potrzebę modlitewnej więzi z siostrami i braćmi przeżywającymi Dzień Pański. 

4. Niektóre środowiska polityczne wiele uwagi poświęciły ostatnio składce zdrowotnej duchownych. Kościół nie szuka dla siebie żadnych przywilejów. Pragniemy podkreślić, że kapłani i osoby zakonne płacili i płacą składki w miejscu zatrudnienia jak również opłacają różnorodne formy podatków. Dotychczas od opłat tych byli wolni misjonarze i zakony klauzurowe. Misjonarze są ambasadorami kultury polskiej w krajach rozwijających się a siostry z zakonów kontemplacyjnych borykają się z trudnościami finansowymi i muszą korzystać z różnorodnych form pomocy wiernych. Znamienne, że to właśnie w te dwie grupy uderzają nowe propozycje radykalnych środowisk lewicy. Pasterze Kościoła wyrażają nadzieję, że w rozwiązywaniu tych kwestii będą respektowane wcześniejsze obustronne ustalenia Rządu i Episkopatu. 

Obrady biskupów zakończyła Eucharystia celebrowana z licznie przybyłymi pielgrzymami. We wspólnej modlitwie przywołano ofiarę życia uczestników Powstania Warszawskiego oraz objęto modlitwą żołnierzy, którzy 65 lat temu bronili Ojczyzny przed najeźdźcą. Na progu nowego roku szkolnego Pasterze błogosławią wszystkim uczniom, rodzicom, nauczycielom, katechetom i wychowawcom.

Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi

Powyższy komunikat należy odczytać w ramach ogłoszeń, w niedzielę 29 sierpnia br.

                                                                                                                   Ks. Adam Firosz

                                                                                                                Wikariusz generalny

W obronie "dobrych zawodów"
Słowo Episkopatu Polski o wychowawczych wartościach sportu 

W dobrych zawodach wystąpiłem,

bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem (2 Tm 4,7)

          Umiłowani Bracia i Siostry! 

     "Dobre zawody", o których czytamy w Liście św. Pawła do Tymoteusza, to metafora ludzkiego życia. Każdy człowiek, tak jak sportowiec, zmaga się ze słabościami i ograniczeniami ciała, hartuje swoją psychikę, dążąc do mety
i zwycięstwa. Podobnie jak sportowiec i zawodnik. Sportowiec dąży do zwycięstwa "tu i teraz". Człowiek natomiast zmierza do zwycięstwa w wieczności. "Dobre zawody" ­– są także określeniem wielkich i szlachetnych idei współdziałania, więzi międzyludzkich, pokoju i tolerancji, z którymi od wieków jest i powinien być związany właśnie sport.

     Kościół przez całe nowożytne dzieje interesuje się sportem i promuje wartości, które z niego wyrastają. Uczestniczył w tworzeniu wiekopomnego dzieła, jakim była Komisja Edukacji Narodowej, która ćwiczeniom fizycznym nadała charakter programowego i celowego działania wychowawczego. Uczestniczył w narodzinach nowożytnych igrzysk olimpijskich poprzez dominikanina o. H. Didona, przyjaciela P. de Coubertina, który na posiedzeniu Międzynarodowego Kongresu Olimpijskiego w 1897 r. wygłosił przemówienie na temat licznych korzyści wynikających z uprawiania ćwiczeń fizycznych. Towarzyszy i dzisiaj, sportowcom w okresie bezpośrednio poprzedzającym Igrzyska XXVIII Olimpiady w Atenach.

     Mamy głęboką nadzieję, że czas zmagań sportowych na Olimpiadzie będzie czasem pokoju i bezpieczeństwa. Samo przesłanie olimpijskie służy przecież realizacji takich wartości jak przyjaźń, braterstwo, solidarność i pokojowe współistnienie narodów z zachowaniem ludzkiej godności.

     Episkopat Polski, dostrzega liczne wartości, a także zagrożenia sportu. Mając na względzie zbliżające się Igrzyska Olimpijskie w Atenach, a także fakt, że rok 2004 jest rokiem Edukacji poprzez sport, ogłoszonym przez Radę Europy, pragnie wypowiedzieć się na temat sportu i ukazać jego szanse, nadzieje i zagrożenia.

         Troska Kościoła o ludzi sportu 

     Sport jest fenomenem o charakterze globalnym i rozwija się niezwykle dynamicznie. Najważniejsze wydarzenia sportowe skupiają uwagę milionów sympatyków i kibiców na całym świecie. Ludzie sympatyzując ze swoimi sportowcami, niejednokrotnie przemierzają znaczne odległości, aby uczestniczyć w sportowych wydarzeniach. Coraz więcej osób czynnie uprawia sport, co wiąże się z pozytywnymi zmianami świadomości i modą na zdrowy styl życia. Przekonanie iż "w zdrowym ciele żyje zdrowy duch" coraz powszechniej zapada w świadomość współczesnych ludzi i jednocześnie przyczynia się do kształtowania postawy troski o nową jakość ludzkiego życia.

     Dlatego też Kościół nie może być obojętny wobec tak potężnego zjawiska obejmującego wielu ludzi. Bowiem to człowiek w całej niepowtarzalnej rzeczywistości bytu i działania, świadomości, woli, sumienia i “serca” jest pierwszą i podstawową drogą Kościoła, drogą wyznaczoną przez samego Chrystusa, drogą, która nieodmiennie prowadzi przez Tajemnicę Wcielenia i Odkupienia (Jan Paweł II, Encyklika Redemptor hominis 14). 

         Chwalcie Boga w waszym ciele 

     Kościołowi są obce wszelkie próby deprecjonowania ciała. Ciało ludzkie stanowi niezwykłą wartość. Zostało człowiekowi dane i jednocześnie "zadane" do dbałości, troski i opieki. Jest ono okryte szatą wrodzonej godności, świętością i przeznaczone do zwycięstwa nad śmiercią. Dlatego Kościół także dziś powtarza za św. Pawłem z całą mocą: Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga? Chwalcie więc Boga w waszym ciele (1 Kor 6, 15; 19-20).

     Pozytywny stosunek do ciała wynika także stąd, że człowiek w całej pełni tajemnicy, która stała się jego udziałem w Chrystusie Jezusie, jest podmiotem nie tylko przez świadomość i samostanowienie, ale równocześnie przez swoje ciało. Nie wolno więc człowiekowi gardzić życiem ciała - czytamy w Konstytucji Gaudium et spes - lecz przeciwnie, powinien on uważać ciało swoje, jako przez Boga stworzone i mające być wskrzeszone w dniu ostatecznym, za dobre i godne szacunku ( Sobór Watykański II, Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes 14).  

         O etyczny charakter sportu 

     Kościół opowiada się za sportem, który służy wszechstronnemu rozwojowi człowieka we wszystkich sferach i płaszczyznach, a przeciwstawia się takim jego formom, w których człowiek jest przedmiotem w służbie sportu. Opowiada się za takim sportem, który wychowuje, jednoczy, sprawia przyjemność, radość, uczy patriotyzmu, buduje przyjaźnie oraz pokój między ludźmi i narodami. Jest przeciwny takiemu sportowi, w którym występują zjawiska fałszu i oszustwa. Wyrażają się one także przez stosowanie środków dopingujących, oraz nadmierną komercjalizację, kiedy osoba sportowca jest traktowana jako towar podlegający rynkowym prawom kupna i sprzedaży. Przeciwstawia się sportowi, w którym naruszana jest godność osoby ludzkiej, gdzie sportowiec jest wykorzystywany jako narzędzie i środek do osiągnięcia innych celów, uznanych za wyższe. Przeciwstawia się wszelkim zjawiskom, które zagrażają fundamentalnym wartościom etycznym, określanym w sporcie mianem fair play. Bez nich ta dziedzina ludzkiej aktywności prowadzi do degradacji i upadku człowieka. Symbolem takiej degradacji może być rzymskie Koloseum, gdzie zawody gladiatorów sprowadzano do igrzysk śmierci, a szlachetne idee współzawodnictwa i rywalizacji do pogardy człowieka. Dlatego Kościół przypomina i zachęca animatorów sportu do czujności i dbałości o prawidłowy rozwój młodych ludzi, aby zdawali sobie sprawę, że obok sportu, który pomaga człowiekowi – jak mówił Jan Paweł II podczas Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 – istnieje inny sport, który mu szkodzi; obok sportu, który uszlachetnia ciało, istnieje sport, który je poniża i zdradza; obok sportu, który służy wzniosłym ideałom, jest też sport, który zabiega wyłącznie o zysk; obok sportu, który jednoczy, jest też taki, który dzieli (Przemówienie do sportowców na stadionie olimpijskim w Rzymie,
29 października 2000 r.). 

         Sport w dążeniu do nieprzemijającej nagrody 

     Kościół opowiada się za sportem, który rozwija potencjał duchowy i fizyczny człowieka. Aktywność sportowa nie powinna jednak nigdy odwracać uwagi ludzi sportu od praktyk religijnych. Bowiem pierwszorzędnym celem człowieka nie powinno być tylko zdobycie “przemijającej korony”, ale przede wszystkim tej “nieprzemijającej” (1 Kor 9, 25). Chodzi o to, aby praktykowanie różnych form gry i zabawy nie powodowało zaniedbania wymiaru duchowego i sakralnego. Żeby w konsekwencji osiągnąć tę nagrodę, o której pisze św. Paweł w Liście do Koryntian: Czyż nie wiecie, że gdy zawodnicy biegną na stadionie, wszyscy wprawdzie biegną, lecz jeden tylko otrzymuje nagrodę? Przeto tak biegnijcie, abyście ją otrzymali
(1 Kor 9, 24). 

         Wychowanie poprzez sport 

     Kościół nie tylko zajmuje pozytywne stanowisko względem sportu, ale także, przez liczne grono duszpasterzy diecezjalnych i zakonnych, siostry zakonne i osoby świeckie, realizuje liczne zadania o charakterze sportowo-wychowawczym i sportowo-formacyjnym, w myśl apelu ks. S. Konarskiego o dokładanie wszelkich starań, kształcąc serce cnotami, ciało ćwiczeniami, umysł naukami.         Kościół kieruje swą propozycję sportową do wszystkich ludzi, do młodych (dziewcząt i chłopców), zwłaszcza pochodzących z rodzin biednych, niewydolnych wychowawczo, często już patologicznych, ale także do osób niepełnosprawnych.         W sporcie widzi nadzieję na odnowę moralną młodych, w myśl przesłania św. Jana Bosko: Boisko martwe – diabeł żywy, boisko żywe – diabeł martwy.

     Szczególna rola w realizacji tych zadań przypada Salezjańskiej Organizacji Sportowej RP, Katolickiemu Stowarzyszeniu Sportowemu RP i Stowarzyszeniu “Parafiada”, ale także innym stowarzyszeniom sportowym, które prowadząc pracę sportowo-wychowawczą kierują się zasadami chrześcijańskiej antropologii i etyki.
W tym względzie powinny one tworzyć wzorzec pozytywnych oddziaływań na młode pokolenie sportowców i opiekunów.

         Zachęta do prawidłowego rozwoju sportu 

     Zwracamy się zatem do wszystkich, którym leży na sercu dobro człowieka, o podjęcie wysiłku na rzecz rozwoju sportu we wszystkich jego rodzajach i odmianach, od sportu dzieci i młodzieży poprzez sport osób w średnim i starszym wieku i sport osób niepełnosprawnych tak fizycznie, jak i umysłowo.

     Zwracamy się także do władz ustawodawczych, administracji rządowej i samorządowej wszystkich szczebli, dziennikarzy, instytucji i szkół o większą dbałość w zakresie rozwoju sportu, o sumienne wychowanie młodych do czynnego uczestnictwa w sporcie i do dbałości o zdrowie.

     Zwracamy się do wszystkich ludzi dobrej woli, do kapłanów i zakonnic, do osób świeckich, a przede wszystkim do rodziców, nauczycieli i pracowników służby zdrowia, o podjęcie działań na rzecz poprawy kondycji fizycznej i zdrowotnej naszego społeczeństwa.

     Zwracamy się do kibiców sportowych, aby podczas widowisk, a szczególnie spotkań piłkarskich, nie dopuszczali się aktów przemocy i agresji. Żeby dobrego imienia swej drużyny nie bronili kamieniem czy nożem, ale swym zachowaniem budowali sportowy humanizm i potwierdzali jego wychowawcze i etyczne walory.

     Zwracamy się wreszcie do samych sportowców, aby ich postępowanie na boisku było przepełnione szlachetnością, szacunkiem i miłością wszystkich uczestników rywalizacji sportowej. Żeby w ten sposób dostarczali dobrych moralnych wzorów dla licznych kibiców, a przede wszystkim dla dzieci i młodzieży. Tak postępujcie, aby sport był swoistą ascezą i mógł się stać drogą do doskonałości i świętości w myśl słów św. Pawła: W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem ( 2 Tm 4,7 ). 

Wszystkim sportowcom, trenerom, działaczom i kibicom z serca błogosławimy
i życzymy "dobrych zawodów"!

Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi

zgromadzeni na 328. Zebraniu Plenarnym

Konferencji Episkopatu Polski

Licheń, 12 czerwca 2004 r.

*   *   *   *   *   *   *

Ku wolności wyswobodził nas Chrystus (Ga 5, 1)

(Sierpniowy apel o trzeźwość) 

Drodzy Bracia i Siostry 

Coraz częściej spotykamy się z reklamą. To ona skłania ku temu, aby nakłonić nas do pójścia za jej sugestią. Środki masowego przekazu nierzadko reklamują to, co nie jest dobrem z doczesnej i wiecznej perspektywy. Inaczej postępuje Kościół. Reklama Ewangelii stanowi czytelne świadectwo życia chrześcijan, którzy są solą i światłem dla współczesnego świata. Już od ponad 20 lat w ostatnią niedzielę lipca biskupi polscy zwracają się do wszystkich wiernych z wezwaniem do całkowitej abstynencji od napojów alkoholowych, zachęcając byśmy na sierpniowe dni przyłączyli się do wspólnoty ludzi dobrej woli, którzy podejmą całkowitą wstrzemięźliwość w tym względzie. To właśnie sierpień jest od dawna w Polsce miesiącem świadectwa, widocznego w  trudzie pielgrzymowania na Jasną Górę w duchu wynagrodzenia poprzez modlitwę, wstrzemięźliwość i abstynencję.

Alkohol jest rzeczywistością, lecz nadużywanie go jest złem. W Eucharystii wino staje się Krwią Chrystusa i służy zjednoczeniu człowieka z Bogiem. Ale ten sam dar wykorzystany został przez szatana, by zawładnąć człowiekiem. Nadużywanie alkoholu jest więc źródłem wielu nieszczęść. Nie musimy odwoływać się do statystyk. Każdy z nas spotyka się z tym problemem osobiście ­– jeśli nie w domu rodzinnym, to w zakładzie pracy lub na ulicy. Niestety, coraz częściej zdarza się, że to nieszczęście dociera do szkół, atakując coraz młodsze grupy społeczeństwa polskiego. Grzechy płynące rzeką alkoholu zalewają nasz kraj. Tak wielu ludzi bezpośrednio jest tym dotkniętych. Są to ludzie niezdolni do pracy, ofiary wypadków drogowych, rozdarte małżeństwa, rozbite rodziny. Ile krzywdy sprzedaje się w całodobowych sklepach monopolowych za ciężko zapracowane pieniądze! W zetknięciu z tym nałogiem czujemy wstyd i zażenowanie, a często bezradność.

Jako ludzie wierzący nie możemy obojętnie patrzeć na rozpijanie i upijanie się młodzieży, na ciągłą degradację życia rodzinnego, na stałe osłabianie moralnej kondycji naszego Narodu.

Dzisiejsze pierwsze czytanie przypomina nam, że Bóg w każdym pokoleniu szuka dziesięciu sprawiedliwych, których ofiara może ocalić tysiące ludzi. Są bowiem takie złe duchy, które wyrzuca się tylko modlitwą i postem, albo ofiarą (por. Mt 17, 21). Sierpniowa abstynencja to złożona przez nas ofiara. Polega ona na rezygnacji z czegoś na rzecz większego dobra. W duchu ofiary człowiek rezygnuje nawet z największych i najbardziej umiłowanych dóbr ze względu na Boga i na tych, których kocha.

         Myślenie współczesnego świata biegnie w odwrotnym kierunku. Wszystko zmierza do roztoczenia przed ludźmi mirażu możliwości życia bez ofiary. Jest to jazda wygodną drogą szybkiego ruchu bez ograniczenia prędkości. Jednak u końca tej drogi zawsze czeka na człowieka rozczarowanie i niechybna katastrofa. Nie zapominajmy więc, że ofiara stanowi część prawdziwej miłości. Matka żyje dla swoich dzieci i ojciec żyje dla swojej rodziny. Mąż składa ofiarę dla żony, a żona dla męża.

W sierpniu tysiące rodaków podejmuje ofiarę pielgrzymiego trudu. Wśród wchodzących pieszo na Jasną Górę, niech równie wielu wejdzie na „górę sierpniowej abstynencji”. Polska obfituje w liczne grono przewodników na drodze wyrzeczenia, którzy są znani jako apostołowie trzeźwości. Wśród nich jest inicjator Krucjaty Wyzwolenia Człowieka Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Innym, równie znanym orędownikiem abstynencji jest Założyciel Zgromadzeń Księży Michalitów i Sióstr Michalitek Czcigodny Sługa Boży ks. Bronisław Markiewicz, który za dewizę i program swego kapłańskiego życia obrał hasło: Któż jak Bóg oraz Powściągliwość i Praca. Ten gorliwy duszpasterz i wychowawca młodzieży, a zarazem społecznik, od początku swej kapłańskiej posługi dostrzegał zgubne skutki płynące z nadużywania alkoholu. Jako proboszcz często wzywał do trzeźwości, zakładał bractwa wstrzemięźliwości, modlił się i umartwiał, aby wyprosić nawrócenie błądzącym i nadużywającym alkoholu. Wezwanie do trzeźwości adresował do wszystkich grup społecznych. W dziele „Trzy słowa do starszych w narodzie" i w licznych artykułach apelował do polityków, do władzy świeckiej i duchownej o świadectwo powściągliwego życia i podjęcie konkretnych działań na rzecz trzeźwości. Pisał: Zdrajcą narodu i wiary jest ten, kto dzieci i młodzież chciałby wychować ze szklanką piwa lub kieliszkiem wina w ręku.

Myśli tegoż świątobliwego kapłana są nadal aktualne w obliczu podobnych zagrożeń kondycji duchowej katolików polskich XXI wieku.

Idąc za jego przykładem włączmy się wszyscy w ten rozbrzmiewający dziś
we wszystkich kościołach apel o abstynencję przez cały sierpień.

Abstynencja jest formą wynagrodzenia za grzechy pijaństwa. To także środek do budzenia sumienia w narodzie i w środowiskach, w których żyjemy. Niech więc dzisiejsze wołanie poruszy serca lekarzy i profilaktyków, aby nieśli pomoc ofiarom alkoholizmu; nadużywających alkoholu, aby przestali unieszczęśliwiać siebie i najbliższych; wreszcie handlarzy i wszystkich zachęcających do picia, aby zrozumieli, że swym postępowaniem przyczyniają się do panoszenia się kultury śmierci.

Trzeźwość jest nam potrzebna jak chleb i woda dla ratowania życia. Trzeźwości nigdy nie było i nie będzie za dużo. Zawsze jest na nią zapotrzebowanie w życiu osobistym i rodzinnym, w pracy i nauce, w rolnictwie i w produkcji przemysłowej, w zarządzaniu i wykonywaniu obowiązków, w kierowaniu samochodami i maszynami rolniczymi.

Postanówmy w miesiącu sierpniu – na znak solidarności ze wszystkimi ofiarami pijaństwa i alkoholizmu – nie kupować i nie pić alkoholu, nie reklamować go i nie częstować nim innych. Do wolności zostaliśmy stworzeni. Ku wolności wyzwolił nas Chrystus.

Prośmy o pomoc Najświętszą Maryję Pannę, której w Ślubach Jasnogórskich tyle razy przyrzekaliśmy wypowiedzieć walkę z naszymi wadami narodowymi, także               z pijaństwem. Niech udział w dzisiejszej Eucharystii i w każdej Eucharystii, w której Jezus Chrystus ofiaruje się za nas swojemu Ojcu, wzbudzi w nas ducha ofiary i wzmocni poczucie odpowiedzialności za siebie, za swoje rodziny i całą ojczyznę. Niech nam w tym pomaga Boże błogosławieństwo. Amen.

 + Antoni Pacyfik Dydycz

Przewodniczący Zespołu Apostolstwa Trzeźwości

     Dnia 6 lipca br. po długotrwałej chorobie zmarł śp. ks. kan. Krzysztof Parnicki.

     Ks. Krzysztof Parnicki urodził się 11 marca 1931 r. w Podhajcach. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Tomaszowie Lubelskim, a następnie rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. Święcenia kapłańskie otrzymał dnia 25 lutego 1956 r. z rąk bp. Piotra Kałwy. Jako wikariusz pracował duszpastersko w natępujacych parafiach diecezji lubelskiej: Fajsławicach, Biłgoraju, Frampolu, Zakrzówku, Wysokiem, Potoku Wielkim. W roku 1967 został ustanowiony administratorem parafii Łaziska i sprawował ją przez okres 10 lat. Podobne stanowisko powierzył mu Pasterz Diecezji w parafii Buśno i Bończa. W roku 1987 został proboszczem parafii Krynice. Na tym stanowisku przepracował do momentu przejścia w stan emerytalny (17 XI 1997). W ostatnich latach swojego życia doświadczany przez ciężką chorobę, przebywał na terenie parafii św. Agnieszki w Lublinie.

       Uroczystości pogrzebowe odbędą się dnia 8 lipca br. /czwartek/ w parafii Łaszczów. Rozpoczną się o godz. 10.00. Mszy św. pogrzebowej będzie przewodniczył J. E. Biskup Mariusz Leszczyński. Następnie ciało zmarłego zostanie odprowadzone na miejscowy cmentarz.

Zapraszając do udziału w pogrzebie prosimy o modlitwę w intencji zmarłego kapłana.   

     DECYZJE PERSONALNE

Ks. kan. Kazimierz Stelmaszczuk, mianowany wicedziekanem dekanatu Grabowiec, 

23 VI 2004.

Ks. mgr Antoni Gębala, mianowany wicedziekanem dekanatu Józefów, 28 VI 2004.

Ks. lic. Jarosław Ziarkiewicz, mianowany wikariuszem parafii Dub i redaktorem

 Katolickiego Radia Zamość, 19 VI 2004.

Ks. mgr Janusz Dudzicz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Józefa w

 Tomaszowie Lub. i mianowany proboszczem parafii Hulcze, 30 VI 2004.

Ks. mgr Stanisław Nazarczuk, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Hulcze i

 mianowany kapelanem Domu Pomocy Społecznej dla Kombatantów w Biłgoraju, 

30 VI 2004.   

Ks. Zbigniew Rzeźnik, mianowany wikariuszem parafii św. Józefa w Tomaszowie Lub.,

 30 VI 2004.

     DECYZJE PERSONALNE

Ks. Prałat Eugeniusz Goliński, zwolniony ze stanowiska ojca duchownego WSD Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej w Lublinie i przeniesiony w stan emerytalny, z zamieszkaniem w domu parafialnym par. św. Michała Archanioła w Zamościu, 22 VI 2004.

Ks. adi. dr Marian Pokrywka, mianowany ojcem duchownym WSD Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej w Lublinie, 22 VI 2004.

*   *   *   *   *   *   *

ŻYCZENIA DLA PASTERZA DIECEZJI 

I

MEDALE "ZA DZIEŁO EWANGELIZACJI"

       W dniu dzisiejszym przypada wigilia imienin Pasterza Diecezji J. E. Biskupa Prof. dr. hab. Jana Śrutwy. O godz. 12.00 w Kurii Diecezjalnej zgromadzili się licznie duchowni i świeccy, aby wypowiedzieć słowa życzeń dla swojego Biskupa. W imieniu wszystkich zebranych życzenia złożył J. E. Biskup Mariusz Leszczyński. Solenizant, dziękując za życzenia przedstawił przebieg Peregrynacji Kopii Cudownego Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej oraz wymienił nazwiska osób wyróżnionych Medalem "Za dzieło Ewangelizacji". Następnie ks. prałat Hermenegild Frąkała odczytał laudację dla Pani Zofii Świtka, wieloletniej katechetki z Tomaszowa Lubelskiego. W imieniu odznaczonej, medal z rąk Pasterza przyjęła jej córka. Następnie ks. kan. Marian Garmol, odczytał laudację dla Pana Jerzego Jasinskiego, wieloletniego organisty z Hrubieszowa. W imieniu odznaczonych podziękowanie wypowiedział Pan Jerzy Jasiński. Następnie była okazja do osobistego złożenia życzeń Pasterzowi Diecezji.

DECYZJE PERSONALNE

19 VI 2004

Ks. mgr Paweł Badach, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii św. Marii Magdaleny w Biłgoraju.

Ks. mgr Andrzej Bastrzyk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Dub 
i mianowany wikariuszem parafii Potok Górny.

Ks. mgr Cezary Błaszczuk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Stanisława w Lubaczowie i mianowany wikariuszem parafii Nabróż.

Ks. lic. Jan Cielica, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Michała Archanioła 
w Zamościu i mianowany wikariuszem parafii Mokrelipie.

Ks. lic. Tomasz Demczuk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Księżpol 
i skierowany do pracy duszpasterskiej w Pampelunie w Hiszpanii.

Ks. mgr Robert Dragan, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Tarnogród 
i mianowany wikariuszem parafii Dubienka.

Ks. mgr Adam Dworzycki, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Krasnobród.

Ks. mgr Bartłomiej Garczyński, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Tarnawatka.

Ks. mgr Krzysztof Groszek, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Wielącza 
i mianowany wikariuszem parafii Huta Krzeszowska.

Ks. mgr Piotr Harko, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Nabróż i mianowany wikariuszem parafii Wielącza.

Ks, mgr Jarosław Kędra, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Księżpol.

Ks. mgr Tomasz Kielar, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii i mianowany wikariuszem parafii św. Michała Archanioła w Zamościu.

Ks. mgr Grzegorz Kopczyński, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Potok Górny i mianowany wikariuszem parafii Lipsko, k. Narola.

Ks. mgr Bogusław Kornaga, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Lipsko, 
k. Narola i mianowany wikariuszem parafii Kosobudy.

Ks. mgr Sławomir Korona, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Zesłania Ducha Świętego  w Hrubieszowie.

Ks. mgr Łukasz Krzaczkowski, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Mircze.

Ks. mgr Mariusz Lasota, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii św. Jerzego 
w Biłgoraju

Ks. kan. Zdzisław Leśnowolski, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Majdan Stary i przeniesiony w stan emerytalny, z zamieszkaniem w Domu Księży Seniorów.

Ks. mgr Maciej Lewandowski, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Szczebrzeszyn. 

Ks. mgr Mariusz Molenda, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Sitaniec 
i mianowany wikariuszem parafii Majdan Stary.

Ks. mgr Piotr Nogas, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Susiec i mianowany wikariuszem parafii Matki Bożej Królowej Polski w Zamościu.

Ks. mgr Grzegorz Piotrowski, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii 
św. Stanisława w Lubaczowie.

Ks. Jan Pysz, zwolniony ze stanowiska administratora parafii Majdan Stary 
i mianowany proboszczem tejże parafii.

Ks. mgr Dominik Samulak, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Zesłania  Ducha Świętego w Hrubieszowie i skierowany na studia stacjonarn - KUL.

Ks. mgr Roman Sawic, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Michała Archanioła w Zamościu i mianowany wikariuszem parafii św. Tomasza Apostoła 
w Zamościu.

Ks. mgr Artur Schodziński, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Tyszowce.

Ks. mgr Janusz Sokołowski, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Szczebrzeszyn i mianowany wikariuszem parafii Oleszyce.

Ks. mgr Tomasz Sokół, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Tarnawatka 
i mianowany wikariuszem parafii Sitaniec.

Ks. mgr Piotr Szeptuch, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Dubienka 
i mianowany wikariuszem parafii św. Karola Boromeusza w Lubaczowie.

Ks. mgr Krzysztof Szynal, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Jerzego 
w Biłgoraju i mianowany wikariuszem parafii św. Krzyża w Zamościu.

Ks. mgr Waldemar Szczepaniuk, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Tarnogród.

Ks. mgr Krzysztof Ślepokura, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Mircze 
i skierowany na studia stacjonarne - KUL.

Ks. lic. Andrzej Traczykiewicz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Matki Bożej Królowej Polski i mianowany współpracownikiem Księdza Rektora kościoła św. Katarzyny w Zamościu.

Ks. mgr Mariusz Trojanowski, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Marii Magdaleny w Biłgoraju i skierowany na studia stacjonarne - KUL.

Ks. mgr Krzysztof Wawszczak, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Tyszowce 
i mianowany wikariuszem parafii Zwierzyniec.

Ks. lic. Marek Wielgosz, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Krzyża 
w Zamościu i skierowany na kontynuowanie studiów doktoranckich.

Ks. mgr Artur Wojtowicz, neoprezbiter, mianowany wikariuszem parafii Susiec.

Ks. mgr Janusz Wyłupek, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Zwierzyniec 
i mianowany wikariuszem parafii św. Michała w Zamościu.

Komunikat z 328. Zebrania Plenarnego

Konferencji Episkopatu Polski

W dniach 11 i 12 czerwca 2004 r. obradowała w Licheniu Konferencja Episkopatu Polski na 328. Zebraniu Plenarnym. Obradami kierował jej przewodniczący arcybiskup Józef Michalik. Uczestniczyli w nich także Prymas Polski, Kardynał Józef Glemp oraz Nuncjusz Apostolski w Polsce, Arcybiskup Józef Kowalczyk.

1.                 Obrady odbywały się w sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, co dodatkowo podkreśliło znaczenie sanktuariów w życiu Kościoła i Ojczyzny. Są one miejscem nieustannego głoszenia Słowa Bożego i sprawowania sakramentów. Stanowią również ośrodki modlitwy i przeżywania Kościoła
w wymiarze ponadparafialnym. Sanktuaria to miejsca uprzywilejowane, prowadzące pielgrzyma
w głąb tajemnicy Chrystusa i Kościoła oraz ukazujące mu Maryję i Świętych jako wzór do naśladowania. Stają się one również szkołą miłości Ojczyzny i odpowiedzialności społecznej. 

2.                 Konferencja Episkopatu obradowała w dniach przypadających w 25. rocznicę pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny. Biskupom towarzyszyła myśl wyrażona przez Ojca  Świętego  w liście skierowanym z tej okazji do Przewodniczącego Konferencji: "Dziś można powiedzieć,  że było to wydarzenie opatrznościowe /.../. Potężne działanie Bożego Ducha otwarło przed naszym narodem nową przestrzeń wolności". Jan Paweł II stawia w liście pytanie, co robić, aby nadawać tej wolności ewangeliczny i ludzki kształt. "Stale trzeba do tego pytania powracać, aby wolność źle wykorzystana nie prowadziła ku wewnętrznemu zniewoleniu jednostek i całego narodu". Kościół
w Polsce dziękuje Ojcu Świętemu za tamto pierwsze nawiedzenie narodu a także za wszystkie następne pielgrzymki apostolskie do Ojczyzny. Z wdzięcznością przyjmujemy najnowszą książkę Jana Pawła II "Wstańcie, chodźmy", w której dzieli  się z całym Kościołem swym biskupim doświadczeniem, które wyniósł z Polski. 

3.                 Zastanawiając się nad programem duszpasterskim Kościoła w Polsce, biskupi z radością podjęli myśl Ojca Świętego, wyrażoną w uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej, o ustanowieniu roku poświęconego refleksji nad tajemnicą Eucharystii. Będzie on trwał w całym Kościele od października 2004 r. do października roku 2005 i będzie przygotowaniem do XI Zgromadzenia Zwyczajnego Synodu Biskupów poświęconego tej tematyce. Biskupi wyrazili przekonanie, że owocne przeżycie Roku Eucharystii pogłębi wiarę w obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie i będzie umocnieniem dla Kościoła w jego misji. Kościół ma do zaofiarowania Europie najcenniejszy dar – Chrystusa, źródło nadziei, która nie zawodzi. 

4.                 Biskupi wyrazili kolejny raz swoje głębokie zaniepokojenie aktualną sytuacją w kraju: prywata elit politycznych, przerażające rozmiary korupcji i ciągle trwające tragiczne położenie służby zdrowia, to tylko niektóre przejawy tej dramatycznej sytuacji. Kryzys struktur państwowych, ogarniający zarówno władzę ustawodawczą, jak wykonawczą i sądowniczą, dezorganizuje życie społeczne
a ponadto rodzi negatywny obraz Polski w oczach Europy i świata. Niepokój budzą działania mające charakter tematów zastępczych, takie jak forsowanie tzw. związków partnerskich czy ideologicznie pojętego "równego statusu mężczyzny i kobiety", bądź wreszcie ankiety wypaczające obraz ludzkiej płciowości u młodych ludzi. 

5.                 Biskupi przeanalizowali ponownie negatywne skutki ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wyrazili poparcie dla inicjatyw mających na celu jej szybką nowelizację. Ustawa ta, ekonomicznie preferująca samotne wychowywanie dzieci, już spowodowała znaczny wzrost wniosków rozwodowych. Episkopat zwrócił też uwagę, że decyzje dotyczące funduszu alimentacyjnego stawiają w bardzo trudnej sytuacji wiele polskich matek i wyraził z nimi solidarność. 

6.                 Ojciec Święty już w czasie swojej pierwszej pielgrzymki nawoływał do jedności chrześcijańskiej Europy Wschodu i Zachodu. Apel ten nabiera szczególnej wymowy w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego, przeprowadzanych w Polsce po raz pierwszy. Biskupi wezwali Polaków do licznego w nich udziału i do podjęcia w ten sposób odpowiedzialności za kształtowanie losów Ojczyzny i Europy. Do odpowiedzialności, która wyrazi się troską o dobro wspólne, wzywa nas Jan Paweł II w przywołanym już liście: "Trzeba, abyśmy razem nie przestawali prosić o światło i moc Ducha Świętego, aby odnawiał to oblicze polskiej ziemi, jakie kształtuje każdy, kto na niej żyje. Potrzeba nieustannej odnowy umysłów i serc, aby przepełniała je miłość i sprawiedliwość, uczciwość i ofiarność, szacunek dla innych i troska o dobro wspólne".  

7.                 Biskupi wyrażają niepokój z powodu zamykania polskich i polonijnych parafii w niektórych krajach, zwłaszcza tam, gdzie są one niezbędne do opieki duszpasterskiej nad rodakami.  

8.                 Dobiega końca rok szkolny i akademicki. Nauczycielom, wychowawcom i katechetom należy się wdzięczność nie tylko młodzieży, ale i całego społeczeństwa. Przed nami czas wakacji i urlopów. Dla rolników będzie to jednak okres intensywnej pracy. Biskupi kierują do wszystkich apel
o świadectwo chrześcijańskiego życia także podczas wakacji, zwłaszcza przez udział w niedzielnej Mszy św. i zachowanie świątecznego charakteru niedzieli. 

9.                 Po zakończonych obradach biskupi celebrowali Mszę świętą, w czasie której Nuncjusz Apostolski w Polsce poświęcił monumentalną świątynię w licheńskim sanktuarium, wzniesioną jako wotum narodu polskiego z okazji Jubileuszu dwutysiąclecia chrześcijaństwa. Jest to świątynia, o której Ojciec Święty powiedział: "Patrzę z podziwem na tę ogromną budowlę, która w swoim rozmachu architektonicznym jest wyrazem wiary i miłości do Maryi i Jej Syna. Bogu niech będą dzięki za tę świątynię! Wdzięczność należy się także kustoszom tego Sanktuarium – księżom marianom – którzy od lat opiekują się tym miejscem i wiernie służą pielgrzymom" (Licheń, 7.06.1999).

Na zakończenie Mszy św. biskupi udzielili zgromadzonym licznie pielgrzymom i całemu narodowi pasterskiego błogosławieństwa. 

Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi zgromadzeni na 328. Zebraniu Plenarnym

Konferencji Episkopatu Polski

Licheń, 12 czerwca 2004 r.

w liturgiczne wspomnienie 108 męczenników polskich

Powyższy komunikat należy odczytać w najbliższą niedziele, 20 czerwca 2004 r.

  *   *   *   *   *   *   *

Dzień kapłański w Krasnobrodzie

      We wspomnienie Niepokalanego Serca NMP, dnia 19 czerwca br. w Krasnobrodzie odbędzie się kolejne spotkanie duchowieństwa naszej Diecezji w ramach stałej formacji kapłańskiej. Zapraszamy wszystkich księży diecezjalnych i zakonnych.

Program

     Godz. 10.00          Droga Krzyżowa /prowadzona przez księży z poszczególnych dekanatów/

     Godz. 11.00          Wykład nt. "Kapłan sługą Ewangelii nadziei" /ks. dr adi. Marian  

                                      Pokrywka/

     Godz. 11.30          Eucharystia /koncelebrowana przez wszystkich księży pod           

                                      przewodnictwem Pasterza Diecezji J. E. Ks. Bp. Jana Śrutwy/

     Na zakończenie zostaną wręczone nominacje w związku ze zmianami personalnymi w Diecezji.

     Księża koncelebransi proszeni są o wzięcie alby i białej stuły.

   Spotkanie Zarządu Domu Księży Seniorów

             Dnia 17 czerwca br. o godz. 10.00 w siedzibie Kurii Diecezjalnej w Zamościu odbędzie się zebranie Zarządu Domu Księży Seniorów w Biłgoraju. W programie przewiduje się omówienie Statutu oraz Regulaminu Domu.

   Święcenia kapłańskie

             Dnia 5 czerwca br. w Katedrze Zamojskiej o godz. 10. 00 miała miejsce Msza św., podczas której  Pasterz naszej Diecezji J. E. Ks. Bp prof. dr hab. Jan Śrutwa udzielił święceń kapłańskich 12 diakonom Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Święcenia prezbiteratu przyjęli następujący diakoni:

          Ks. mgr BADACH Paweł, syn Genowefy i Jana, par. Radzięcin

          Ks. mgr DWORZYCKI Adam,  syn Elżbiety i Zbigniewa, par. Komarów

          Ks. mgr GARCZYŃSKI Bartłomiej,  syn Urszuli i Ireneusza, par. Dołhobyczów

          Ks. mgr KĘDRA Jarosław,  syn Lucyny i Mariana, par. św. Józefa Tomaszów Lub.

          Ks. mgr KORONA Sławomir,  syn Marianny i Jana, par. Górecko Kościelne

          Ks. mgr KRZACZKOWSKI Łukasz,  syn Haliny i Józefa, par. św. Stanisława BM Lubaczów

          Ks. mgr LASOTA Mariusz, syn Teresy i Wacława, par. Narol

          Ks. mgr LEWANDOWSKI Maciej,  syn Krystyny i Marka, par. Katedralna Zamość

          Ks. mgr PIOTROWSKI Grzegorz, syn Czesławy i Adama, par. Cieszanów

          Ks. mgr SCHODZIŃSKI Artur,  syn Marii i Tadeusza, par. Sól

          Ks. mgr SZCZEPANIUK Waldemar, syn Henryki i Józefa, par. św. Józefa Tomaszów Lub.

          Ks. mgr WOJTOWICZ Artur, syn Haliny i Eugeniusza, par. Różaniec

            Księża neoprezbiterzy otrzymają nominacje do pracy duszpasterskiej w Diecezji dnia 19 czerwca br. podczas Dnia Kapłańskiego w sanktuarium Matki Bożej w Krasnobrodzie. 

            Wszystkim neoprezbiterom życzymy świętego kapłaństwa.

   Zmiany personalne

     Ks. mgr Stanisław Błaszczuk, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Wasylów Wielki i mianowany administratorem parafii Teratyn, 24 V 2004.

     Ks. mgr Wiesław Zborowski, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii Kosobudy i mianowany proboszczem parafii Wasylów Wielki, 27 V 2004.

          *   *   *   *   *   *   *

     W najbliższą sobotę /5 czerwca br./ o godz. 10.00  w Katedrze Zamojskiej Pasterz Diecezji bp Jan Śrutwa udzieli święceń prezbiteratu 12 diakonom naszego Wyższego Seminarium Duchownego. Obecnie kandydaci przeżywają rekolekcje w Domu Rekolekcyjnym w Łabuniach, prowadzone przez ojca duchownego ks. prałata Eugeniusza Golińskiego.

     Zapraszając na powyższą uroczystość prosimy o modlitwę w intencji kandydatów do kapłaństwa.

Zmiany personalne

Ks. kan. Adolf Wawrzyniak, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Skierbieszów i wicedziekana dekanatu Grabowiec, przeniesiony w stan emerytalny z zamieszkaniem w Domu Księży Seniorów w Biłgoraju, 10 V 2004.

Ks. kan. mgr Roman Jaworski, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Susiec, mianowany proboszczem parafii Skierbieszów, 10 V 2004.

Ks. dr Piotr Kornafel, zwolniony ze stanowiska proboszcza parafii Jarosławiec, mianowany proboszczem parafii Susiec, 10 V 2004.

Ks. mgr Tadeusz Bastrzyk, zwolniony ze stanowiska wikariusza parafii św. Tomasza Apostoła w Zamościu, mianowany proboszczem parafii Jarosławiec, 10 V 2004.

K O M U N I K A T

Przewielebny Księże Dziekanie!

Przewielebny Księże Proboszczu!

            Uprzejmie proszę o przekazanie w parafiach następującego komunikatu:

 „Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Lubelski Oddział Regionalny, informuje, że ostateczny termin składania wniosków o wpis do ewidencji producentów upływa 25 maja 2004 r., a 15 czerwca 2004 r. upływa termin składania wniosków o płatności obszarowe. Wniosek o rejestrację należy złożyć we właściwym Biurze Powiatowym ARiMR”.

Zarejestrowanie gospodarstwa oraz uzyskanie 9. cyfrowego numeru jest konieczne, aby rolnik mógł starać się o jakiekolwiek dopłaty z Unii Europejskiej.

Powyższy komunikat należy podać do wiadomości wiernych w najbliższą niedzielę, 

16 V 2004 r.

Łączę wyrazy szacunku i kapłańskiego pozdrowienia -

                                                                                                    Ks. Adam Firosz

                                                                                                          Kanclerz

  </