Diecezja Zamojsko-Lubaczowska

Diecezja Zamojsko-Lubaczowska


Strona główna




Jan Paweł II o Synodzie
Wprowadzenie
Dekret Synodalny
Statuty Synodalne
- Lud Boży
- Życie liturgiczne
- Działalność pastoralna
- Nauczanie wiary i moralności
- Życie społeczne
- Dobra doczesne Kościoła



 

 Wprowadzenie do uchwał synodalnych

"Pan na nowo będzie się cieszył ze świadczenia ci dobrodziejstw, jak cieszył się wyświadczając je twoim przodkom, jeśli będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, przestrzegając Jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; jeśli wrócisz do Pana, Boga swego, z całego swego serca i z całej swej duszy. Polecenie to bowiem, które ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem" (Pwt 30, 9-11).

Decyzja Ojca Świętego Jana Pawła II o powołaniu do życia z dniem 25 marca 1992 roku Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej oznaczała w konsekwencji m. in. rychłą potrzebę odbycia Synodu dla tego Kościoła partykularnego. Powstała bowiem zupełnie nowa rzeczywistość pastoralna, która nakazywała odczytywać z wielką pilnością znaki obecnego czasu i Boży zamysł wobec nas.

Diecezja Zamojsko-Lubaczowska ma za sobą bogate doświadczenie historyczne przede wszystkim diecezji lubelskiej, która przed 200 laty przejęła tradycje kościelne b. diecezji chełmskiej, przemyskiej i krakowskiej. Podobnie czcigodne są doświadczenia archidiecezji lwowskiej, która powstała w epoce średniowiecza, a na nasze tereny weszła przed 200 laty. W nowej rzeczywistości kościelnej, która zaistniała w 1992 roku, należało wykorzystać owe doświadczenia wieków, ocenić chwilę obecną oraz przystąpić do budowania własnej tożsamości diecezjalnej.

Sobór Watykański II oznaczał przewidujące otwarcie Kościoła na potrzeby i wyzwania nowych czasów. Należy o tym pamiętać zwłaszcza w tym momencie dziejowym, gdy przekroczyliśmy próg nowego wieku oraz tysiąclecia. Otwierają się bowiem przed nami nowe możliwości ewangelizacji i wielkie przestrzenie Bożej łaski. Nie wolno się więc lękać takiego czasu! Wszak nasza społeczność diecezjalna witała u siebie Ojca Świętego owym głęboko mądrym hasłem "Mocni nadzieją"! Nie wolno żywić obaw również wtedy, gdy przychodzi nam oderwać się od dotychczasowych nawyków czy dawnych przyzwyczajeń.
Za stan życia kościelnego w diecezji odpowiadają wszyscy - chrześcijanie duchowni i świeccy. Ale największa odpowiedzialność spada na kapłanów, którzy - jako szczególni świadkowie Chrystusa - mają być pełni głębokiej wiary i autentycznie zjednoczeni z Bogiem. Za życie kościelne odpowiadają także zakonnicy i siostry zakonne. Nasza diecezja otwarła od początku wielkie możliwości działania dla katechetów świeckich, których setki uczą religii przede wszystkim w szkołach publicznych. Wychowanie młodych pokoleń mają w swych rękach w jeszcze większej mierze rodzice katoliccy oraz wszyscy nauczyciele i wychowawcy. 

Życie społeczne, gospodarcze, polityczne i kulturalne trzeba stale chrystianizować, a wielką rolę do odegrania mają tu grupy oraz wspólnoty modlitewne i apostolskie. Synod zwraca się zatem do świeckich i duchownych oraz osób konsekrowanych z apelem o pełne zaangażowanie dla Boga, Kościoła i Ojczyzny.
I Synod Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej trwał 6 lat. Podjął on temat misji Kościoła w naszym rejonie Polski. Kierowała Synodem Komisja Główna, która czuwała nad pracami Komisji problemowych: Ludu Bożego, Działalności pastoralnej, Nauczania wiary i moralności, Życia liturgicznego, Życia społecznego i Dóbr doczesnych Kościoła. Na prace Synodu nakładały się ważne dla Diecezji wydarzenia kościelne: mianowanie pierwszego Biskupa Pomocniczego (1998), Wizyta Apostolska Jana Pawła II w Zamościu (1999) i obchody Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. Dyskusje na Synodzie były otwarte - na poziomie nie tylko diecezjalnym, lecz także dekanalnym i parafialnym.

Pragnę podziękować wszystkim, którzy pracowali w ramach Synodu i wspierali jego dzieło swą modlitwą. Serdeczne podziękowanie składam zwłaszcza na ręce Ks. Infułata Franciszka Greniuka, promotora Synodu w latach 1995-2000 i Ks. Biskupa Mariusza Leszczyńskiego, promotora od 4 X 2000 r. Dziękuję przewodniczącym i członkom Komisji synodalnych. 

Synod nasz wtedy wyda pełny owoc w Duchu Świętym, gdy jego postanowienia i uchwały wejdą rzeczywiście w życie. Największy nasz Prawodawca, Jezus Chrystus, powiedział: "Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać do człowieka roztropnego, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony" (Mt 7, 24-25). 

Wyrażamy przekonanie, że nad dziełem Synodu ciągle czuwa Matka Odkupiciela jako Patronka naszej Diecezji. Błagajmy ją usilnie o stałą opiekę i wstawiennictwo u Boga, aby idee, uchwały i postanowienia synodalne jak najszybciej i najpełniej weszły w życie codzienne naszego Kościoła diecezjalnego!

Bp Jan Śrutwa
Biskup Zamojsko-Lubaczowski

Zamość, 25 marca 2001- w IX. rocznicę powstania Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej